Een goede eerste vogel voor een valkenier

Beginnen met de sport valkenjacht is geen eenvoudig proces. Het vereist professionele training, geschreven examens en wettelijke vergunningen. In de meeste VS zijn deze vergunningen beschikbaar op staatniveau, met de beginnersvergunning een leerlingvergunning genoemd. In de meeste staten beperken deze vergunningen een beginner tot slechts twee vogelsoorten: de rode staarthavik en de Amerikaanse torenvalk. Deze twee vogels zijn de meest geschikte voor nieuwe valkeniers.

Grootte

De rode staarthavik is verreweg de grootste van de twee startvogels. Hij groeit tot 56 cm hoogte, met een vleugelspanwijdte van 142 cm, en weegt tot 1,4 kg. Amerikaanse torenvalken zijn 25 cm korter, met een vleugelspanwijdte meer dan half zo groot, en wegen rond 170 gram. De Amerikaanse torenvalk is daarom minder indrukwekkend als eerste vogel voor een valkenier. Minder zelfverzekerde leerlingen kunnen de kleinere vogel prefereren, terwijl meer avontuurlijke de grotere havik kunnen proberen.

Prooi

De rode staarthavik, aangezien hij groter is, biedt een breder scala aan jachtopties. Hij kan gebruikt worden voor kleine knaagdieren, konijnen, hazen, eenden en'occasionaal fazanten. Hoe groter de vogel, hoe succesvoller hij is met grotere prooi. Amerikaanse torenvalken zijn meer beperkt in wat ze kunnen jagen. Meestal kleine knaagdieren zoals muizen en ratten, evenals mosschen en spreeuwen zijn de omvang van een torenvalk's prooi bereik. Rode staarthaviken zijn daarom ideaal voor grotere prooi jacht, maar als kleine prooi het doel is, is de torenvalk beter geschikt.

Gewichtscontrole

Gewichtscontrole is belangrijk in valkenjacht, omdat een balans gevonden moet worden tussen hoeveel de vogels gevoed worden en de oefening die ze krijgen. Over- of ondervoeden kan ernstig schadelijk zijn voor hun gezondheid. Aangezien hij groter is, is de rode staarthavik iets hardvoller en toleranter voor onnauwkeurigheid in voerniveau. Amerikaanse torenvalken laten minder ruimte voor fouten, met lichte ondervoeding de echte mogelijkheid creërend dat de vogel van honger sterft. De rode staarthavik is daarom makkelijker te verzorgen in dit opzicht.

Gemak van training

De twee vogels verschillen in gemak van algemene training. Valken zijn nooit volledig gedomesticeerd, maar sommige soorten zijn makkelijker te controleren en minder agressief. De rode staarthavik is makkelijker te trainen en is de rustigste van de twee startvogels. Dit maakt hem beter voor meer zenuwachtige beginners. De Amerikaanse torenvalk is moeilijker te trainen en vereist meer aandacht. Zelfverzekerde beginners die de uitdaging waarderen, zullen waarschijnlijk de torenvalk prefereren.

Vogelsoorten