Huisdieren
Grasparkieten zijn een van de meest populaire huisdiervogels ter werelde. Trots grasparkiet eigenaren in de Verenigde Staten fokken en tonen hun vogels sinds de 1940er jaren. Show grasparkieten, ook bekend als Engelse grasparkieten, afstammend van Australië's wilde grasparkieten, kleine parkieten die groen en geel in kleur zijn. Door selectieve fok zijn deze show grasparkieten groter en meer gevarieerd in kleur geworden dan hun wilde neven en nichten.
Voor competitie moeten show grasparkieten tussen 21,5 en 24 cm zijn van de top van het hoofd tot de punt van de staart. Afhankelijk van het land van de competitie, zijn de lengtes specifieker. Amerikaanse vogels hebben een vereiste lengte van ongeveer 23 cm. De vogels moeten symmetrisch in uiterlijk zijn met rechtop, lange staartveren en grote, afgeronde koppen. Talloze kleurstammen bestaan inclusief combinaties van groen, geel, violet en blauw. De markeringen van de show vogel moeten nauwkeurig overeenkomen met de verwachte uiterlijk van zijn kleurstam.
Een aantrekkelijk uiterlijk is een groot deel van wat gezocht wordt in een show grasparkiet, maar gedrag is ook een factor. De vogels worden verwacht om alert en rechtop op hun zitstangen te zitten tijdens het beoordelen. Het is belangrijk dat de vogels niet zenuwachtig of gemakkelijk geschrikt zijn, want paniek in de showkooi kan hen laten zichzelf schaden. Een grasparkiet dat in paniek verkeert, krijgt punten af, net als een grasparkiet dat zijn veren gebroken heeft of zijn vleugels heeft gescheurd.
Net als met hondenshows, hebben de vogels die meedoen aan de top grasparkiet shows vaak een bewogen stamboom nodig. Dit betekent dat een record wordt bijgehouden van de afstamming van een vogel om de waardigheid te bevestigen om in een bepaalde groep te concurreren. Vaak is een stamboom vereist om een vogel te registreren bij een competitieve vereniging voor show doeleinden. Show vogels dragen vaak officiële metalen pootbandjes, die op een paar dagen leeftijd worden aangepast. Deze bandjes houden de informatie vast die nodig is om de vogel voor competitie te legitimeren.
Op competitief niveau worden competities meestal verdeeld in divisies, waarbij deelnemers tegen elkaar worden gematched op basis van de leeftijd en relevante ervaring van de fokker. Binnen deze divisies worden de vogels dan gegroepeerd in klassen op leeftijd, geslacht en kleurtype. De winnaars uit elke klasse zullen meestal dan concurreren tegen de winnaars uit de andere klassen binnen hun divisie. Uiteindelijk wordt een divisiekampioen gekroond. Deze vogel concurrentieert dan tegen de winnaars uit de andere divisies voor de "best in show" kroon.