Huisdieren
Huisdieren
Roofvogels, net als alle vliegende vogels, hebben een zeer efficiënt ademhalingssysteem dat ontworpen is om zuivere zuurstof in het bloed te pompen. Dit ontwerp is nodig omdat vlucht extreme druk uitoefent op het lichaam van de vogel, inclusief ernstige stress op het hart. Minstens een vijfde van het lichaam van een roofvogel is gewijd aan het ademhalingssysteem.
Roofvogels omvatten arenden, uilen, haviken, valken, roofvogels en gieren. Elke heeft een nostril aan weerszijden van de snavel om lucht toe te laten in interne luchtzakken.
Lucht passeert direct van de longen naar luchtzakken aan de voor- en achterkant van het lichaam van de vogel. De luchtzakken zijn direct verbonden met de luchtruimtes in de holle ruimtes of pneumatische gaten in de botten van de vogel. De lucht in de holle botten stelt de vogel in staat meer drijfkracht te hebben tijdens de vlucht. De lucht passeert terug door de longen en weer naar buiten.
Veel roofvogels hebben een unidirectionele longstroom die ervoor zorgt dat zuivere lucht in de bloedbaan kan worden doorgegeven. Andere roofvogels ademen tweemaal in hun longen. Lucht passeert in de longen, door de luchtzakken en holle botten en terug door de longen. Lucht stroomt door buisjes in de longen die zijn verstrengeld met capillairen. De capillairen transporteren zuurstofarm bloed dat opnieuw wordt geoxideerd en naar het hart wordt getransporteerd.
De verhouding tussen hartslagen en ademteugen is laag, gezien de inspanning die op het lichaam van de vogel wordt gepleegd tijdens de vlucht. Dit proces is te danken aan de efficiëntie van het ademhalingssysteem van de vogel, zonder welke de vogel de hoge hoogten niet zou kunnen bereiken tijdens de vlucht. Roofvogels nemen één ademteug elke zes tot tien hartslagen, vergeleken met één ademteug elke vier hartslagen bij andere zoogdieren.