Huisdieren
Huisdieren
Kwakerpapegaaien (Myiopsitta monachus), ook wel monniksparkieten genoemd, stammen af uit Argentinië en de omliggende Zuid-Amerikaanse landen Paraguay en Bolivia. De soort is wereldwijd succesvol met verwilderde populaties die in Noord-Amerika en Europa leven. Er zijn drie ondersoorten: Mendoza (M.m calita), Paraguay (M.m cotorra) en Boliviaan (M.m luchsi), elk verschillend in grootte.
Papegaaienhouders merken vaak op dat mannetjes Kwakers doorgaans beter opvoedbaar zijn of meer bekwaam in praten en vrouwtjes meer ongehoorzaam. Dit is echter niet gebaseerd op feiten; veel verslagen van eigenaren vertellen over het ontdekken dat hun lieve, praatende "mannetjes" eieren leggen! Bekkenonderzoek is ook geen nauwkeurige methode om het geslacht te bepalen. Dit houdt in dat je voelt hoe ver uit elkaar de uiteinden van de beken staan. De theorie zegt dat de beken van vrouwtjes verder uit elkaar staan dan die van mannetjes om de doorgang van eieren mogelijk te maken. Echter, sommige mannetjes hebben wijd uit elkaar staande beken en sommige vrouwtjes hebben smalle beken die breder worden in het latere leven.
De kwakerpapegaai, of monniksparkiet, is een monomorfe papegaaiensoort, wat betekent dat het geen externe kenmerken bezit die mannetjes van vrouwtjes onderscheiden. Kwakers kunnen tot maximaal 30 centimeter groeien en tot 30 jaar oud worden. De typische kleuring is groen met een grijze borst en blauwe rand. Zeldzamere kleuringen omvatten blauw en geel.
Naast de dure en soms gevaarlijke methoden van DNA- en chirurgisch sekseren, zijn er manieren om het geslacht visueel te onderscheiden. Verschillende gedragskenmerken kunnen worden waargenomen wanneer het broedseizoen aanbreekt. Dit is het voorjaar voor wilde Kwakers, maar het varieert voor gevangen vogels, aangezien ze geen blootstelling hebben aan de seizoenen en daarom niet weten wanneer het voorjaar aanbreekt.
Tijdens het broedseizoen zullen mannetjes hun paardans beginnen -- een snelle kop-knikkende beweging -- en proberen te paren met een vrouwtje, of anders met hun eigenaar. Vrouwtjes kunnen meer agressief gedrag vertonen, zoals knepen, naarmate ze meer territoriaal worden. Wanneer ze in paren worden gehouden, zullen vrouwtjes kwakerpapegaaien meer agressief gedragskenmerken vertonen dan mannetjes. Dit is gebruikelijk bij veel papegaaiensoorten, maar de dominante kenmerken zullen alleen verschijnen wanneer vrouwtjes in paren met een ander mannetje worden gehouden. Alleen zijn er geen onderscheidbare verschillen in gedrag tussen de seksen.