Huisdieren
Huisdieren
De galah is een kaketoe die alleen in Australië voorkomt. Net als veel Australische dieren, is het geëvolueerd om om te gaan met extreme temperaturen. Het heeft roze en grijs verenkleed en leeft in kuddes, waarbij ze paren vormen in het broedseizoen. Toen Europeanen Australië koloniseerden en land ruimden voor het verbouwen van graangewassen, nam het verspreidingsgebied van de soort toe en leerden de vogels zich te voeden met graan naast hun gebruikelijke dieet van zaden, noten, bessen, wortels en bladknoppen.
Galahs kunnen hittestress en watergebrek ervaren tijdens de hete Australische zomer, vooral in het open, niet-beboste land dat hun normale leefgebied is. Zelfs als vogels toegang hebben tot water, is het water in het binnenland van Australië soms verontreinigd met opgeloste zouten uit de grond. Als gevolg hiervan hebben galahs verschillende aanpassingen ontwikkeld die helpen hun metabolisme te functioneren ondanks extreme omstandigheden.
Wanneer water schaars is, zullen vogels, net als andere dieren, uitdrogen. Als dit gebeurt, is het belangrijk dat de juiste niveaus van water en zout worden hersteld, anders zal het metabolisme van de vogels niet kunnen functioneren. Galahs zijn in staat om zeer geconcentreerde urine te produceren bij uitdroging en, net als andere vergelijkbare vogelsoorten, hebben ze het vermogen ontwikkeld om water en zouten uit hun urine op te nemen. Dit gebeurt in de cloaca, dat is de opening waardoor vogels urine en feces afgeven, reproduceren en eieren leggen.
Waar water overvloedig aanwezig is maar de temperaturen hoog zijn, kunnen galahs zich effectief afkoelen door te hijgen en hun vleugels van hun lichamen te houden. Dit laat water verdampen van de blootgestelde gebieden en koelt de vogels af. Galahs zijn waargenomen bij het omgaan met temperaturen van 118 graden Fahrenheit terwijl ze dit gedrag vertonen. Zelfs waar afkoeling niet volledig succesvol is, kunnen galahs hogere dan normale lichaamstemperaturen verdragen.
Australië is een berucht droog continent, en waar binnenlandse meren bestaan, kunnen ze soms water bevatten dat verontreinigd is met zout. Hoewel het gevaarlijk zou zijn voor andere dieren om dit water te drinken omdat het hen zou uitdrogen, kunnen galahs het drinken en niet alleen overleven, maar zichzelf ook rehydrateren.