Huisdieren
Bourke's parkieten zijn vernoemd naar Sir Richard Bourke, die van 1831 tot 1836 gouverneur van New South Wales, Australië, was en bekend stond om zijn pleidooi voor gelijke rechten en religieuze tolerantie. Bourke's zijn rustige, kalme en zachte parkieten. Ze zijn niet zo actief als parkieten, de typische huisparkiet, noch zo luidruchtig. Ze zijn ook meer onafhankelijke vogels, niet zo afhankelijk van aandacht als parkieten, en ze kunnen zichzelf vermaken. Bourke's klimmen niet aan de kooistaven en praten normaal gesproken niet, hoewel ze wel rustige geluiden maken. Ze zijn de enige parkiet zonder enige groene kleur, en hun staarten, hoewel lang, hebben een breder, plat uiteinde.
"Parkiet," wat kort is voor "Parkiet," is de Britse naam voor dezelfde vogels die Amerikanen "parkieten" noemen. Ze zijn vriendelijke, actieve, intelligente vogels die dol zijn op klimmen, kauwen, spelen met hun speelgoed, fluiten en zingen. Sommigen kunnen leren "praten" of geluiden imiteren en trucs doen. Parkieten zijn robuust en eenvoudig te verzorgen, maar ze houden wel van interactie, of met een metgezelvogel of hun menselijke verzorger. De meeste huisparkieten zijn parkieten; ze zijn gemakkelijk verkrijgbaar in dierenwinkels en behoren tot de goedkoopste huisvogels. Parkieten zijn goede huisvogels en goede "eerste" vogels, zolang hun eigenaren ze regelmatige aandacht en voldoende speelmateriaal geven voor hun vermaak.
Hoewel Bourke's en parkieten beide tot de parkietfamilie behoren, raden de meeste experts en parkiet-eigenaren die het hebben geprobeerd, af om Bourke's en parkieten in dezelfde kooi te huisvesten. Sommige parkieten kunnen vrij agressief zijn, en eigenaren die de twee samen hebben gehuisvest melden dat de parkiet soms op de Bourke's piekt. Een andere reden om ze niet samen te kooien is een verschil in hun aangeboren gewoonten. Terwijl parkieten zich verplaatsen door aan de kooistaven te klimmen en korte afstanden tussen zitstokken te vliegen, vliegen Bourke's horizontaal en hebben ze daarom een horizontale vluchtkooi nodig. De vleugels van Bourke's parkieten mogen nooit worden geknipt, omdat ze dit vliegpatroon blijven volgen, zelfs in gevangenschap. Dus als je ze samen wilt kooien, moet je ze in een kooi plaatsen die horizontaal is voor de Bourke's, maar ook hoog genoeg om de parkiet tevreden te stellen die graag klimt.
In plaats van Bourke's en parkieten in dezelfde kooi te huisvesten, plaats je hun afzonderlijke kooien naast elkaar, zodat ze het gevoel kunnen hebben een metgezel te hebben, maar ook hun onafhankelijkheid behouden. Bourke's lijken goed samen te leven met vinken, kanaries en nymphenparkieten in dezelfde kooi. Buiten hun kooien, vrij rondlopend en vliegend in een grote kamer, storen parkieten en Bourke's elkaar niet, maar interageren ook niet. Parkieten doen het het beste gepaard met een andere parkiet vanaf jonge leeftijd of alleen gehouden met veel speelgoed en menselijke interactie.