Huisdieren
Huisdieren
Endemisch in Australië, zijn kaketoes een van de populairste vogelhuisdieren ter wereld. Net als bij andere dieren, gedragen mannetjes en vrouwtjes kaketoes zich anders en vertonen ze verschillende lichaamstaal en persoonlijkheidskenmerken. Dit is niet alleen nuttig om te bepalen of je kaketoe zich passend gedraagt voor zijn geslacht, het kan ook handig zijn bij het sekseren van een kaketoe van onbekend geslacht.
Wanneer vrouwtjes kaketoes klaar zijn om te paren, buigt ze haar hoofd naar voren, tilt haar staart op en kwettert zachtjes.
Een mannetje zal op zijn kooistralen, voerbakken, speelgoed en elk beschikbaar oppervlak tikken om de aandacht van een vrouwtje te trekken wanneer hij klaar is om te paren. Hij kan ook zijn cloaca tegen speelgoed, zitstokken of elk ander beschikbaar voorwerp wrijven en snel met zijn staart kwispelen als hij opgewonden is of klaar om te paren. Mannetjes hebben ook de neiging om met hun hoofd te knikken om de aandacht van vrouwtjes kaketoes te trekken.
Mannelijke kaketoes zullen een been in de lucht tillen als teken van agressie wanneer ze zich bedreigd voelen. Vrouwtjes zullen ook af en toe een been in de lucht tillen, maar dit gedrag is voornamelijk mannelijk.
Vrouwtjes zullen sneller sissen en bijten dan mannetjes kaketoes.
Mannelijke kaketoes houden ervan om te pronken, hun vleugels te tillen en hun borst vooruit te steken. Ze zullen ook roepgeluiden maken terwijl ze pronken om ervoor te zorgen dat ze opvallen.
Mannetjes zijn meer sprekend dan vrouwtjes. (Zeer weinig vrouwtjes kaketoes zijn sprekend.) Mannetjes zullen fluiten, stemmen en een verscheidenheid aan geluiden nabootsen vanaf ongeveer 6 maanden oud. Wanneer ze fluiten, zullen mannetjes ook hun vleugels naar achteren trekken in een hartvorm. Ze brengen een groot deel van hun dag door met gekwetter en fluiten voor zichzelf of voor iedereen die wil luisteren.