Huisdieren
Huisdieren
De sneeuwuil is een witte uil die voorkomt in de poolgebieden rond de Noordpool. De uilen leven in toendra-gebieden onder een hoogte van 300 meter. Af en toe worden ze verder naar het zuiden waargenomen, met name in Noord-China, Groot-Brittannië en het Middenwesten van Noord-Amerika. Deze verschijningen hebben doorgaans te maken met beperkte voedselbronnen in de toendra, bijvoorbeeld wanneer prooidieren schaarser zijn of juist een populatiepiek kennen.
Let op de veren van de uilen. Sneeuwuilen zijn wit met donkere vlekken die banden over het lichaam vormen. Mannelijke sneeuwuilen zijn witter dan vrouwtjes en hebben minder en lichtere vlekken. Mannetjes hebben tot drie staartbanden. Vrouwtjes zijn wit, maar hebben donkere vlekken en zijn over hun hele lichaam gebandeerd. Vrouwelijke staarten hebben vier tot zes staartbanden.
Let op twee kenmerken: de staartgrootte en de spanwijdte. Vrouwtjes hebben over het algemeen grotere spanwijdten en staarten. In een algemene populatie sneeuwuilen is er enige variatie, maar vrouwtjes zijn consistent groter. De spanwijdte van een vrouwtje varieert van 39 tot 44 centimeter, vergelijk met de kleinere 38 tot 39 centimeter van de mannetjes. Evenzo varieert de staart van een vrouwelijke sneeuwuil van 21,5 tot 23,5 centimeter, terwijl de staart van het mannetje 20 tot 21,5 centimeter meet.
Luister naar de stem van de uil. Een sneeuwuil horen kan lastig zijn, omdat ze over het algemeen stil zijn, behalve tijdens het broedseizoen tussen mei en september. Wanneer er wel geluid wordt gemaakt, produceert het mannetje vaak een "hoe, hoe"-geluid. Ze kunnen ook territoriale waarschuwingen geven als er gevaar is in de buurt van het nest.