Huisdieren
Huisdieren
De Chinese gans (Anser cygnoides) wordt ook wel de zwangans genoemd. Hoewel hun wilde verwanten nog vrij rondlopen in Mongolië, China en Rusland, is de Chinese gans het best bekend in Noord-Amerika als een populaire achtertuin huisdier. Het onderscheiden van een gans (mannelijk) van een vrouwtjes gans kan vaak worden bereikt met een paar eenvoudige observaties en vergelijkingen.
Meet de vleugel, snavel en nek van de gans. Mannelijke Chinese ganzen zijn doorgaans groter met een proportioneel langere snavel en nek. Volgens AvianWeb.com, meet de vleugel van het mannetje doorgaans 45 tot 46 cm, maar is het slechts 37,5 tot 44 cm bij vrouwtjes. De snavel van het mannetje is ongeveer 87 tot 98 mm lang, terwijl die van het vrouwtje 75 tot 85 mm is. Het tarsus (been onder het dijbeen) van een mannetje is ongeveer 81 mm.
Observeer de ronde knobbel boven de snavel. De knobbel van een mannetje zal ongeveer twee keer zo groot zijn als die van een vrouwtje.
Luister naar de vocalisatie van de gans. Volgens CornerStone Farm in Virginia, kwekers van Chinese ganzen te koop voor achtertuin pluimveehouders, heeft het mannetje een hoge en schrille gans die klinkt als een lange dubbelletter, gelijkend op het geluid "steee-ill." Het vrouwtje heeft een diepere gans, die korter is en klinkt als "hoink."
Zoek naar eieren. Alleen een vrouwtjes Chinese gans kan eieren leggen. Een Chinese gans legt gemiddeld 40 tot 60 eieren per seizoen, twee keer per jaar: eenmaal in het voorjaar en eenmaal in de herfst. Het vrouwtje zit 28 tot 34 dagen op de eieren.