Huisdieren
Huisdieren
Duiven stammen miljoenen jaren geleden af uit Zuid-Azië. Deze zachte vogels komen in een verscheidenheid aan soorten en maten voor, variërend van de diamantduif, die 12 cm lang is, tot de gekroonde duif, die de grootte heeft van een kalkoenhen. Er is een verscheidenheid aan gezondheidsproblemen die specifiek zijn voor duiven.
Canker, of trichomoniasis, is een veelvoorkomende duivenziekte. Symptomen bij een geïnfecteerde duif zijn inactiviteit, gewichtsverlies, verplooide veren, duizeligheid en diarree, samen met een kaasachtig-geelachtige afscheiding uit de mond of keel. Canker kan van de ene vogel op de andere worden overgedragen via drinkwater of van een ouder die de jongen voedt. Canker is dodelijk als het niet wordt behandeld met een geneesmiddel zoals metronidazol, verkrijgbaar bij een dierenarts. Houd een zieke duif zes weken gescheiden van de anderen om verspreiding van de aandoening te voorkomen.
Oneye colds worden meestal veroorzaakt door onvoldoende ventilatie, tocht, vochtigheid of stof in de duivenslag. Deze aandoeningen worden ook geassocieerd met trauma, zoals een pik in het oog of een andere soort fysiek letsel. Eén oog heeft een waterige of slijmerige afscheiding. Het getroffen oog kan volledig gesloten raken als het geïnfecteerd wordt. Voorkom oneye colds door de duivenslag goed te ventileren, overbevolking te vermijden en stof tot een minimum te beperken.
De daders van wormziekte bij duiven zijn haarwormen, lintwormen, rondwormen, maagwandwormen, gapwormen en strongyloides. Duiven kunnen een lichte wormbesmetting hebben zonder ziekteverschijnselen te vertonen. Symptomen variëren afhankelijk van het type en de mate van wormbesmetting. Wormgeïnfecteerde duiven behouden hun eetlust omdat de wormen de voeding uit hun systeem consumeren. Echter, duiven die lijden aan een ernstige besmetting ervaren gewichtsverlies, diarree, gebrek aan energie en slechte uitwerpselen. Het schoonhouden van de slagen en het eenmaal per jaar ontwormen van alle duiven zijn goede preventieve maatregelen.
Muggen en andere bijtende insecten dragen bij aan het infecteren van duiven met het virus dat duivenpok veroorzaakt. Een duivenpokvaccin is de enige manier om deze aandoening te voorkomen. Volgens de website van de Broward County Pigeon Club is er geen ander middel. Een niet-resistente duif die wordt gebeten door een dragerparasiet neemt het virus op in zijn bloedbaan, en binnen vijf tot zeven dagen verschijnen kleine, witachtige bultachtige laesies op de benen, voeten en snavelgebieden. Deze kunnen uitgroeien tot grote geelachtige bulten die uitdrogen en afvallen. Laat ze met rust om te voorkomen dat ze gaan bloeden.