Hoe interpreteer je een hooianalyserapport?
Veehouderij is een uitdaging, zelfs voor de beste voorbereide. Veel dieren zijn afhankelijk van hooi als hoofddieet, maar het vinden van hooi met de juiste voedingswaarde kan lastig zijn. Het is cruciaal om hooi te laten analyseren en de exacte voedingswaarde te kennen.
Stappen voor interpretatie
- Bestudeer het volledige rapport: De meest kritische categorieën zijn: verteerbare energie, ruw eiwit, zuur detergent vezel (ADF) en neutraal detergent vezel (NDF). Mineraleninhoud is ook belangrijk.
- Zoek het ruwe eiwitgehalte: Dit geeft aan hoeveel eiwit in het hooi zit – vitaal voor diervoeding. Minimum 9% eiwit, maximum 30% in lucerne of andere vlinderbloemigen. Behoefte varieert per dier, functie en belasting.
- Zoek de verteerbare energie: Uitgedrukt in Mcal/kg. Voer volgens aanbevolen richtlijnen; rustende dieren hebben minder nodig, zware arbeid of melkvee meer.
- Kijk naar een laag ADF-nummer: Dit toont de ligninehoeveelheid (bijna onverteerbaar). Hoe lager, hoe beter de nutriënten worden opgenomen. Acceptabel bereik: 25-45%.
- Controleer NDF ten opzichte van ADF: Is het NDF-nummer 30-50 percentagepunten hoger dan ADF? Dan is het hooi van betere kwaliteit en levert meer voedingswaarde per kilo.
- Beoordeel mineraleninhoud, met name lysine: Aanbevolen verhoudingen: koper:zink = 1:3; calcium:fosfor = 1,2-2:1; calcium:magnesium = 1,5-2:1. Juiste mineralenbalans zorgt voor gezonde jonge dieren.
