Huisdieren
Huisdieren
Bladmeel wordt voornamelijk in ontwikkelingslanden gebruikt als alternatief pluimveeveer om productiekosten te verlagen. Die landen kweken geen graan of hun productie wordt volledig door mensen geconsumeerd. Graan is de hoofdbestanddeel van kippenvoer; vervanging door bladmeel zou de pluimveesector in landen stimuleren waar nu weinig vlees en eieren beschikbaar zijn.
Bevolkingen in veel ontwikkelingslanden hebben een eiwittekort. Pluimvee levert eiwit via vlees en eieren en past goed in landen met schaarse grond (kleine oppervlakte nodig). Het probleem: voer moet geïmporteerd worden tegen onbetaalbare kosten. In Nigeria was voer in 2002 verantwoordelijk voor 70-85% van de productiekosten. Meer dan 50% van de pluimveebedrijven gingen bankroet en 30% verminderde productiecapaciteit door voertekort. De kosten en schaarste deden de ontwikkeling van bladmeel als pluimveeveer ontstaan.
Productie verschilt per land en klimaat. Groene bladeren worden meestal geoogst van een vlinderbloemige of struik (browse plant) en gesneden voor snellere, effectievere droging. De bladeren worden 3 dagen in de zon gedroogd tot ze knapperig zijn maar nog groen. Daarna worden ze gemalen in een hammermolen.
In subtropische landen zijn er 5 maanden zware regen en 5 maanden droogte. In de natte perio groeit vegetatie snel. In de droge periode stopt groei en wordt vegetatie droog/kruipend. Bladeren geoogst vroeg in de droge periode kunnen direct gemalen worden zonder drogen/snijden.
Bladmeel van diverse planten wordt experimenteel gevoerd in Zuid-Amerikaanse en Aziatische landen. Er is commerciële productie van de stylo-plant in Zuid-China. De plant wordt wijd gekweekt en gebruikt als vers voer, hooi en in bladmeel. Cassavabladmeel wordt in tropische landen als pluimveeveer gebruikt, vaak gemengd met meel van de wortels voor de gewenste voedingswaarde.
Bladmeel levert eiwit, vitamines, mineralen en oxycarotenoïden. Oxycarotenoïden zijn belangrijk in pluimveeveer omdat ze verantwoordelijk zijn voor de gele kleur van slachtkuikenhuid en eigeel. Eiwitgehalte varieert 16-40%, gemiddeld ~20%. Variatie in nutriënten hangt af van plantensoort, oogstmethode, rijpheidsstadium, bodemvruchtbaarheid en klimaat.