Huisdieren
Huisdieren
Actief leggende hennen hebben een dieet nodig dat specifiek is ontworpen voor legkippen. De juiste hoeveelheid eiwit, calcium en andere voedingsstoffen moet aanwezig zijn voor een optimale leg en algeheel dierenwelzijn. Hoewel het gebruik van eiwitarm dieet voor leghennen wordt aanbevolen om stikstofuitstoot te verminderen, mag de eiwitreductie niet onder de 14 procent gaan om de gezondheid van het dier, de eierproductie en de eierkwaliteit te behouden.
Leghennen en de eieren die ze produceren bestaan grotendeels uit eiwit. Deze essentiële voedingsstof levert de bouwstenen voor de vorming van dierlijk weefsel via aminozuren. De simpele handeling van het leggen van een ei vermindert het benodigde eiwit van de kip, dat moet worden aangevuld via het dieet. Commercieel bereide legvoer bevat een range van 14 tot 17 procent eiwit.
Er lijkt een klein venster te zijn voor de reductie van eiwit in het dieet van leghennen. Een studie van Hank Classen van de University of Saskatchewan in 1999 wees uit dat hennen kunnen worden teruggebracht naar een 14 procent ruw eiwit dieet zonder significant productieverlies, volgens een rapport van Manitoba Agriculture, Food and Rural Initiatives.
De reductie van eiwit voor leghennen heeft een negatieve invloed op de eierproductiesnelheid van de kudde. Een studie over de "Further Evaluation of Nonfeed Removal Methods for Molting Programs" van de University of Illinois, gepubliceerd in Poultry Science in 2004, keek naar de resultaten van gedwongen rui-methoden voor leghennen. Gedwongen rui is de praktijk om een hen in een ruisperiode te dwingen door het verwijderen van voer of eiwit. Het verwijderen of verminderen van eiwit uit het dieet van leghennen verminderde significant het aantal gelegde eieren. Na terugkeer naar een 16 procent ruw eiwit dieet, namen kippen die weinig lichaamsgewicht waren verloren snel hun vorige legtempo weer op. De legkippen die significant gewicht hadden verloren gedurende de studie, hadden langer nodig om te herstellen naar een pre-studie legtempo.
Extra onderzoek van de afdeling dier- en pluimveewetenschappen van Virginia Tech, gepubliceerd in Zootecnica in 2008, geeft aan dat het verlagen van ruw eiwit 2 tot 3 procentpunten onder de aanbevolen niveaus resulteert in productieverlies en gewichtsverlies van hennen. Ondanks de toevoeging van aminozuren, leidden lage eiwitniveaus tot een lagere eierproductie.
De kwaliteit van eieren verslechtert vaak als de eiwitniveaus die aan leghennen worden verstrekt worden verlaagd. Een studie uitgevoerd naar de effecten van omgevingstemperatuur en methionine, een sleutelaminozuur in eiwitvorming, aanvulling van een eiwitarm dieet op de prestaties van leghennen door de afdeling dierwetenschappen van de National Chung-Hsing University in Taiwan, gepubliceerd in het Animal Feed Science and Technology journal in 1998, concludeerde dat leghennen op een eiwitarm dieet hetzelfde aantal eieren produceerden als hennen op een eiwitrijk dieet. Echter, de hennen op het eiwitarm dieet legden eieren die significant lichter waren bij hogere omgevingstemperaturen (of warmer weeromstandigheden). De toevoeging van een methionine supplement verminderde de schade veroorzaakt door lagere eiwitniveaus niet.
Eiwitarm dieet staat over het algemeen bekend om een reductie in voerinname door leghennen te veroorzaken. Door de reductie van voer, is er een reductie in eierproductie, eiergewicht en lichaamsgewicht van de hen. De studie uitgevoerd door Virginia Tech en gepubliceerd door Zootecnica in 2008 concludeert dat hennen die een eiwitarm dieet kregen een reductie in voerconsumptie vertoonden, een negatieve lichaamsgewichtstoename voor de geteste dieren en een lagere productie en eiergewicht. De verminderde eierproductie en gewichten werden gesuggereerd te worden veroorzaakt door voedingsstoffen die van de eieren werden afgeleid om aan de behoeften van het dier te voldoen.
Volgens een artikel in het World's Poultry Science Journal in 2005, wordt ernstig verenplukken bij leghennen vertoond door hennen op een eiwitarm dieet. University of Kentucky Cooperative Extension Service fact sheets tonen aan dat een weglating van eiwit uit het dieet kan resulteren in kudde-nerveusheid, verhoogde sterfte, kannibalisme, slechte eieralbumenkwaliteit en vereneters.
De verkeerde toewijzing van eiwitniveaus komt vaak voor in een kleine legkudde wanneer een producent besluit om een zelf gemengd rantsoen aan de legkippen te geven. Volgens een fact sheet van de University of Minnesota Extension uit 1995 voor paardenrantsoenen, is het eenvoudig om de hoeveelheid eiwit in een gemengd rantsoen te berekenen. Identificeer eerst het eiwitniveau van het graan. Vermenigvuldig hoeveel delen met de hoeveelheid eiwit voor elk graan. Tel alle eiwitniveaus op en deel vervolgens door het totale aantal delen. Bijvoorbeeld, een mengsel bestaat uit 3 delen tarwe, 1 deel maïs en 1 deel haver. De tarwe heeft een eiwitniveau van 12,5 procent. Vermenigvuldigd met 3 voor een totaal van 37,5. Maïs heeft een eiwitniveau van 9 procent, en haver heeft een niveau van 12 procent. Het totale opgetelde percentage is 58,5 procent. Deel door 5 voor een totaal van 11,7 procent eiwit voor het mengsel. Extra eiwitconcentraat kan nodig zijn om aan de aanbevolen eiwitvereisten voor leghennen te voldoen.