Huisdieren
Huisdieren
Het proces van ei tot vogel is verrassend complex en toch snel. Het begint met een dooiер in een hen die vrijkomt door ovulatie en een spiraalvormige buis, de oviductus, afdaalt. In de oviductus wordt de dooiер bedekt en gebonden door albumine (eikler). Aan het einde van de oviductus wordt een laag calciet rond het eikler gedeponeerd, wat de eierschil vormt. Voor het begin van de embryoor moet de dooiер bevrucht zijn door sperma in de oviductus voordat de schilvorming plaatsvindt. Speciale incubatieomstandigheden zijn nodig voor de embryonale ontwikkeling.
De incubatieomstandigheden zijn cruciaal. In de natuur broedt de moeder de eieren uit. Commercieel of educatief worden eieren in een gereguleerde uitbroedkast gezet. Temperatuur en vochtigheid zijn de belangrijkste factoren en verschillen per soort. Bijvoorbeeld: kalkoeneieren incuberen op ~37,7 °C met 58% relatieve vochtigheid, terwijl ganseieren op dezelfde temperatuur maar 55% vochtigheid nodig hebben.
De tijdsduur verschilt per soort. Bij een gewone kip: dag 1 – spijsverteringskanaal, wervelkolom, zenuwstelsel, hoofd en oog. Dag 2 – hart en oor, hart begint te kloppen. Dag 3 – neus, poten en vleugels. Dag 4–13 – tong, geslachtsorganen, bek, veren, schubben, klauwen. Daarna richt de embryoor zich op uitkomen; schubben, klauwen en bek worden hard. Op dag 21 begint het kuiken te pippetten (de schil doorhakken).
Incubatietijd verschilt: kipkuikens 21 dagen, gansjes 28–30 dagen, eendkuikens 28 dagen, kwartelkuikens 16–18 dagen, kalkoenkuikens 26 dagen. Pas uitgekomen kuikens moeten 4–6 uur in een warme plek blijven om te drogen en sterker te worden voordat ze zelfstandig lopen.
Problemen ontstaan door temperatuur-/vochtigheidafwijkingen, ongezonde hannen bij bevruchting of slechte ventilatie. Gevolgen: dode embryo's in verschillende stadia, te vroeg/laat uitkomen, embryo's die aan de schil kleven, gecaleerde of zwakke kuikens, abnormaal korte dunveren.