Planteneters die van bladeren leven, eten doorgaans specifieke delen van de bladeren in plaats van het hele blad. Hoewel de mate van selectiviteit kan variëren tussen verschillende plantenetersoorten en beschikbare plantensoorten, zijn hier enkele veelvoorkomende patronen:
- Bladrand: Veel planteneters eten preferentieel de randen (marges) van bladeren, waar het weefsel vaak dunner en zacht is, makkelijker te kauwen en te verteeren.
- Jonge Bladeren: Planteneters richten zich vaak op jongere bladeren omdat ze zacht, voedzamer en hogere vocht- en nutrientenconcentraties hebben dan oudere bladeren.
- Bladtoppen: Sommige planteneters richten zich op de bladtoppen, die kunnen bijzonder sappig zijn en hogere nutrientenconcentraties bevatten.
- Zenuwen Vermijden: Planteneters vermijden vaak de bladzenuwen, die rijk zijn aan zacht, vezelrijk materiaal (lignine) en moeilijk te verteeren zijn.
- Selectieve Vermijding: Bepaalde planteneters kunnen selectief specifieke delen van bladeren vermijden, zoals de basis van het blad bij de pezel, waar de concentratie van secundaire metabolieten hoger kan zijn.
- Voedingsinhoud: De voedingsinhoud van verschillende bladdelen kan de voedselvoorkeuren van planteneters beïnvloeden.
- Plantafweermechanismen: De aanwezigheid van chemische afweer of trichomen op bepaalde bladdelen kan planteneters afschrikken om op die gebieden te vreten.
Het is belangrijk te noteren dat plantenetersvoorkeuren beïnvloed kunnen worden door verschillende factoren, inclusief de beschikbaarheid en kwaliteit van andere voedselbronnen, concurrentie met andere planteneters, en de afweermechanismen van de plant. De mate van selectiviteit kan ook variëren afhankelijk van de specifieke planteneter-plant interacties binnen verschillende ecologische contexten.
