Huisdieren
Huisdieren
Ammoniak is een "onzichtbare moordenaar," volgens Fish Channel.com. Het enige aanvaardbare niveau in bakken is nul. Het dringt op drie manieren binnen. De minst waarschijnlijke bron is onjuist behandeld kraanwater. Rottend organisch materiaal zoals dode vissen of te veel visvoer zorgen ervoor dat ammoniakwaarden stijgen. Omdat ammoniak uit de kieuwen van vissen wordt uitgescheiden, bevorderen overvolle aquaria hoge ammoniakwaarden. Omdat ammoniak kleurloos en wateroplosbaar is, zijn heldere, sprankelende bakken geen indicatie van ammoniakvrije omgevingen.
Filtratie, of het filtersysteem, is het middel van een bak om ammoniak te verwijderen (uit te voeren). Als filtratie beperkt is, bijvoorbeeld met een te klein filter, hoopt ammoniak zich snel op. De klassieke periode voor ammoniakophoping is wanneer een bak, de vissen en het filtersysteem nieuw zijn. Dit wordt "nieuw-aquarium-syndroom" genoemd en kan worden vermeden door geleidelijk vissen toe te voegen en vaak het water te testen terwijl je de bak opbouwt naar veilige capaciteit. Wanneer ammoniak zeker niet wordt veroorzaakt door "nieuw-aquarium-syndroom," moeten filters worden gecontroleerd op blokkeringen, verminderde doorstroom en overtollig vuil.
Ammoniak bestaat in twee vormen, vrije of ongeïoniseerde ammoniak (NH3) en geïoniseerde ammoniak, genaamd ammonium (NH4). Ammonium is minder giftig, maar nog steeds een grote zorg. De verhouding van giftige tot minder giftige ammoniak hangt af van de pH-waarde en temperatuur van het water. Hoe hoger de pH en temperatuur, hoe groter de verhouding van zeer giftige ongeïoniseerde ammoniak. Volgens Fish Channel.com is een pH van 8 ammoniak 10 keer giftiger dan een pH van 7. Bij 68 graden Fahrenheit is het vijf keer giftiger dan bij 32 graden. Ammoniak is 30 procent minder giftig in zee (zout water) aquaria, maar evenzo is het enige aanvaardbare niveau nul.
Hoewel ammonium (NH4) de minder giftige vorm van ammoniak is, kan het leiden aan een ander ernstig probleem -- nitriet. Wanneer ammonium met water mengt, kunnen nuttige bacteriën het omzetten in nitriet (NO2). Net als ammoniak is nitriet giftig en schadelijk voor vissen. Het veroorzaakt ernstige stress, ademhalingsproblemen en verzwakte immuunsystemen, wat leidt tot een grotere gevoeligheid voor ziekte en dood. Hoewel ammonium nitriet vergemakkelijkt, moeten er afzonderlijke tests worden uitgevoerd voor elk.
Ammoniak is een weefselirriterend middel, waardoor vissen ernstige problemen krijgen zoals hyperplasie. Er verschijnen rode strepen op hun kieuwen of elders op hun lichamen. Hun kieuwen worden rood of paars en kieuwweefsels ontsteken en bloeden, wat ertoe leidt dat fijne draden verdikken en samenklonteren. Dit vermindert hun vermogen om zuurstof op te nemen en ammoniak uit te scheiden. Dit is een ernstig probleem omdat 90 procent van alle ammoniak uit hun kieuwen wordt uitgescheiden. Aangetaste vissen vertonen uitgesproken hijgen, meestal aan het wateroppervlak. Extra tekenen van ammoniakvergiftiging, ook wel ammoniakstress genoemd, zijn lethargie, eetlustverlies, aan de bodem van de bak zweven (vooral voor oppervlaktebewonende vissen), en geïrriteerde ogen of anus.