Huisdieren
Huisdieren
Zoetwater meervallen zijn niet alleen een ecologische steunpilaar maar ook een gewaardeerde voedselbron in veel delen van de wereld. Vanwege hun economische en culinarie betekenis, wordt speciale aandacht besteed aan ziekten en aandoeningen die hun populatie kunnen beïnvloeden.
CCVD is een bijzonder verwoestende meervalziekte die een grote economische impact kan hebben voor meervalkwekerijen. Veroorzaakt door een herpesvirus (Ictalurid herpesvirus 1), kan het zich snel verspreiden en grote hoeveelheden junior meervallen en kuiltjes doden. Geïnfecteerde vissen zullen prominente symptomen vertonen zoals bloedende vinnen, popeye (exoftalmus) en gezwollen buiken (ascites). Vissen die niet sterven aan CCVD blijven verborgen dragers van het virus, wat niet detecteerbaar is door cultuur tijdens de latente fase. Controlemethoden omvatten het apart huisvesten van uitbroeiende eieren en kuiltjes van dragergemeenschappen en het vermijden van stressvolle hantering van junioren tijdens warme maanden.
PGD is een ernstige aandoening die dood veroorzaakt door zuurstofdeprivatie. De oorsprong van deze aandoening bleef enigszins een mysterie. Echter, de oorzaak werd uiteindelijk ontdekt als een protozoon bekend als Aurantiactinomyxon ictaluri. De sporen van deze parasiet worden in de modder vrijgegeven door de darmen van gastheerwormen. Eenmaal buiten de gastheer, hechten deze sporen zich aan de kieuwen van meervallen. De ziekte kan op alle levensstadia voorkomen en wordt gekenmerkt door gezwollen, bloedstreepende kieuwen. Geïnfecteerde vissen stoppen met eten en bewegen lusteloos, haperen naar zuurstof tot de dood intreedt. Er is geen bekende genezing voor PGD; behandelingsmethoden omvatten wateraeratie en de uitwisseling van water met een onbeïnvloede vijver.
Tijdens koudere maanden kan een overvloed aan ammoniak in vijvers optreden. Dit zorgt voor een voedselwraak onder ammoniak-eterende bacteriën, die een afvalstof produceren genaamd nitriet. Op verhoogde niveaus kan nitriet de kieuwen van meervallen infiltreren, resulterend in de oxidatie van hemoglobine in rode bloedcellen. De resulterende stof, methaemoglobine, kan geen zuurstof dragen en kan dus verstikking induceren. Geïnfecteerde meervallen kunnen bloed hebben dat in kleur varieert van roodbruin tot diepbruin, afhankelijk van verzadigingsniveau. Bruin bloed ziekte is gemakkelijk te voorkomen door adequate chloride-niveaus (minimaal 60 ppm tijdens herfstmaanden) in de watervoorziening te handhaven. Dit kan gedaan worden met de toevoeging van zout (NaCl).
Veroorzaakt door een bacterie bekend als Flexibacter columnaris, kan deze ziekte bijzonder verwoestend zijn voor meervalkwekerijen in de zuidoostelijke Verenigde Staten. Het is meest prevalent tijdens warme maanden toen wateren variëren van 25 tot 32°C. Wanneer de bacteriën zich aan kieuwoppervlakken hechten, verspreiden ze zich snel, wat necrose veroorzaakt. Veelvoorkomende symptomen omvatten letsels op de huid en kieuwen die geelbruin van kleur zijn. Gevorderde letsels kunnen gecentraliseerde ulceren hebben. Geaccumuleerde groei van de columnaris bacterie kan soms in de monden van geïnfecteerde vissen gevonden worden. Vermindering van stressniveaus onder de vispopulatie is de meest effectieve preventiemethode. Behandeling omvat het behandelen van het water met chemicaliën die wettelijk veilig zijn voor voedselvissen. Kaliumpermanganaat wordt veel gebruikt voor waterbehandeling.
Binnen de meervalkwekerijindustrie, staat ESC bovenaan de ranglijst van verwoestende populatieziektes. Veroorzaakt door de bacterie Edwardsiella ictaluri, kan deze ziekte alle stadia van meerval beïnvloeden. Tekenen van infectie omvatten fysieke symptomen zoals uitstekende ogen, rode vlekken op het lichaam, opgezette buik en gaten in de bovenkant van het hoofd. Wanneer de ziekte voortschrijdt, zullen geïnfecteerde vissen vertragen of stoppen met eten en in erratische patronen zwemmen. ESC-uitbraken kunnen meestal behandeld worden met een tweewekelijkse antibiotica-voederregime. Echter, de aanwezigheid van ESC moet bevestigd worden door een specialist voordat behandeling plaatsvindt.