Huisdieren
Vissen reageren op gebrek aan water, of droogte, op verschillende manieren, afhankelijk van de soort en de ernst. Enkele veelvoorkomende reacties zijn:
Verminderde activiteit: Vissen kunnen minder actief worden om energie te besparen.
Verhoogde ademhaling: Vissen kunnen hun ademhalingsfrequentie verhogen om meer zuurstof uit het beschikbare water op te nemen.
Schuilplaats zoeken: Vissen kunnen op zoek gaan naar gebieden met meer water of schuilplaatsen, zoals diepe poelen, uitgeholde oevers of vegetatie.
Migratie: Sommige soorten kunnen migreren naar andere waterlichamen op zoek naar gunstigere omstandigheden.
Fysiologische veranderingen: Vissen kunnen fysiologische veranderingen ondergaan om om te gaan met droogte, zoals het verminderen van waterverlies of het verhogen van tolerantie voor lage zuurstofniveaus.
In ernstige gevallen kunnen vissen massale sterfte ervaren door zuurstofuitputting, hongersnood en ziekte. Soorten in kleine of ondiepe waterlichamen, die een hoge zuurstofbehoefte hebben, en die gevoelig zijn voor waterkwaliteitsveranderingen, zijn bijzonder kwetsbaar.
Natuurbeschermingsmaatregelen zoals het verminderen van wateronttrekkingen, het verbeteren van de waterkwaliteit en het creëren of herstellen van visleefgebied kunnen helpen om de effecten van droogte te verzachten.