Een gestreepte Raphael-meerval uit zijn schuilplaats locken

Waarom ze schuilen

Gestreepte Raphael-meervallen (ook 'gestreepte pratende meervallen' of 'humbug-meervallen') zijn gepantserde meervallen uit Zuid-Amerika. In gevangenschap kunnen ze erg ontrekkelijk zijn. Met aanpassingen in decor en toevoeging van soortgenoten kun je ze vaker in het open zien.

Groepsgewijs houden

In de natuur zwemmen ze in scholen voor bescherming. Dit gedrag is ingebakken: ze voelen zich pas veilig in een groep van 3–4 dieren. Gestreste vissen schuilen meer en zijn vatbaarder voor ziekten.

Meer schuilplaatsen = minder schuilen

Paradoxaal genoeg schuilen vissen minder als je meer schuilplaatsen biedt. Vissen die weten dat ze kunnen schuilen, durven vaker in het open, omdat ze minder gestrest zijn.

Nachtactief gedrag

Een grote reden dat je ze zelden ziet: ze zijn nachtactief. Ze worden actief bij uitgaand licht. Als 'goede eters' komen ze wel uit tijdens voeringsmomenten. Probeer ze meerdere keren per dag te voeren om ze vaker te zien. Gedimd licht kan helpen, mits je geen planten hebt die sterk licht nodig hebben.

Ghost tubes (transparante buizen)

Een slimme truc: transparante plastic buizen. Veel vissen, inclusief meervallen, gebruiken hun tastzin en waterbewegingsgevoel om hun omgeving te begrijpen. In een heldere buis voelen ze zich veilig (vaste wand), maar jij kunt ze zien. De buizen heten zo naar de ghost-mesvis, die er de hele dag in doorbrengt.

Vissoorten