Huisdieren
Huisdieren
Uitscheiding betekent afkomen van de afvalstoffen van het metabolisme – of alle chemische reacties die in een levend lichaam plaatsvinden. Zoutwatervissen hebben vergelijkbare uitscheidingsstelsels als andere vissen en zelfs zoogdieren. In feite, in gemeen met alle andere gewervelden, is de nier het primaire orgaan voor het reguleren van uitscheiding bij vissen. Echter, zoutwatervissen staan voor een extra uitscheidingsuitdaging: wat te doen met al dat extra zout.
Bij zoutwatervissen zijn de hoofstoffen die worden uitgecheiden kooldioxide (CO2) uit ademhaling; stikstofafval als gevolg van het omzetten van eiwitten in koolhydraten voor brandstof; en zouten uit het omringende water. Allen worden op verschillende manieren uitgecheiden, hoewel sommige organen in de vis in staat zijn om met meer dan één stof om te gaan.
Vanwege hun habitat, nemen zoutwatervissen veel zout op via hun voedsel en door constant zout water te drinken. Volgens de Division of Animal Resources aan de Universiteit van Illinois, zouden zoutwatervissen, als ze dit zout niet uitscheiden, risico lopen om een groot deel van hun lichaamswater te verliezen door osmose door de huid en kieuwen. Zoutwatervissen zijn efficiënt in het verwijderen van zoutionen uit hun lichaam, deels door kleine hoeveelheden sterk geconcentreerde urine te produceren die heel weinig water bevat.
Waarbij in zoogdieren stikstofafval wordt uitgecheiden als ureum, het hoofdingrediënt in urine, neemt bij zoutwatervissen veel stikstofafval de vorm van ammoniak aan. Ammoniak is giftiger dan ureum. Echter, elk ammoniak dat door de vis wordt uitgecheiden, wordt snel verteerd door het omringende zeewater. Dit is waarom vissen in tanks risico lopen te verstikken tenzij het water veranderd of ververst wordt.
Het grootste deel van het stikstofafval dat door zoutwatervissen wordt uitgecheiden, gaat door de kieuwen – primair ammoniak. De kieuwen bevatten ook cellen die de afgifte van natrium en chloride toestaan – met andere woorden, zout. Echter, terwijl de kieuwen van een vis ammoniak, CO2 en zout uitscheiden, laten de kieuwen ook veel water verlies toe. Dus de vis moet continu zoutwater innemen. Voor vissen zijn drinken en "ademen" effectief hetzelfde ding, aangezien ze hun zuurstof verkrijgen door water langs de kieuwen te drinken.
Als alle gewervelden, hebben vissen een paar nieren. Een van de hoofd functies van de nier is om uitscheiding en waterniveaus in het lichaam te reguleren. Het werkt als een balansapparaat, ervoor zorgend dat het lichaam de juiste verhouding van water tot zout en andere chemicaliën heeft. De nieren produceren ook stikstofafval, wat op zijn beurt wordt uitgecheiden door ureum in visurine.