Huisdieren
Huisdieren
Zoutwatervissen "plassen en kakken" net als wij. Hun uitscheidingsstelsels zijn zowel opmerkelijk vergelijkbaar met die van mensen als goed aangepast aan het leven in het zoute zeewater. De belangrijkste uitscheidingsafvalstoffen van zoutwatervissen zijn overtollig zeezout en stikstofhoudende verbindingen.
In wetenschappelijke terminologie is "eliminatie" kakken: de verwijdering van vast afval bestaande uit onverteerde voedsel en verteeringsbijproducten. Vissen doen dat net als mensen. "Uitscheiding" verwijst specifiek naar het verwijderen van afvalstoffen van de stofwisseling. Plassen is één manier om dat te doen, en zoutwatervissen scheiden ook afvalstoffen uit via hun kieuwen en huid.
Wanneer een vis eiwitten eet, gaat een deel ongebruikt (zoals de schil van een sinaasappel) en wordt afval. Zoals Dave McShaffrey, hoogleraar biologie aan Marietta College in Ohio, uitlegt: "Wanneer eiwitten worden omgezet in koolhydraten om energie te leveren, wordt de aminogroep verwijderd en moet daarmee omgegaan worden." Bij zoutwatervissen wordt dit stikstofhoudende (stikstofrijke) afval meestal geconverteerd naar ammonia of ureum - een van de belangrijkste uitscheidingsproducten van zoutwatervissen. Ammonia is makkelijker te produceren, maar ureum is minder giftig, vereist minder water en verwijdert twee keer zoveel stikstof. Het woord "urine" is gerelateerd aan "ureum".
Vissen hebben nieren, net als wij, en net als bij ons is de nier de kern van het uitscheidingsstelsel van een vis. Alle gewervelden, inclusief vissen, hebben twee nieren. De drie primaire functies van de nieren zijn: het handhaven van lichaamsvocht, het verzamelen en uitscheiden van afvalstoffen, en het handhaven van de pH-waarde.
Paradoxaal genoeg moeten zoutwatervissen, ondanks dat ze in de oceaan omringd zijn door water, water besparen. Dit komt doordat de meeste zoutwatervissen lagere zoutconcentraties in hun lichaam hebben dan zeewater, wat ertoe leidt dat de vis water verliest door osmose. Hun nieren compenseren deze trend door lichamelijke zouten te concentreren en uit te scheiden in stikstofhoudende urine, waardoor de zoutniveaus in evenwicht blijven, wat homeostase bevordert. ("Homeostase" verwijst naar het interne chemische evenwicht van een organisme.)
Zoutwatervissen hebben kieuwen, die geëvolueerd zijn om het overtollige zout uit het zeewater dat ze drinken uit te scheiden. Zoutwatervissen moeten veel zeewater drinken vanwege het water dat ze verliezen door osmose.
Hun kieuwen spelen ook een belangrijke rol bij het uitscheiden van stikstofhoudend afval - voornamelijk in de vorm van ammonia. Ammonia is even giftig voor vissen als voor mensen, maar wordt weggespoeld in het zeewater, waar het via de stikstofcyclus in andere chemische vormen wordt omgezet. Mensen die vissen in aquaria houden, moeten het aquariumwater regelmatig reinigen en filtreren.