Mariene organismen overleven een hoog zoutgehalte door verschillende aanpassingen:
- Osmoregulatie: Gespecialiseerde organen zoals kieuwen, nieren of zoutklieren reguleren de interne zout- en waterbalans.
- Iontransport: Cellulaire mechanismen controleren de beweging van natrium, kalium en chloride.
- Gespecialiseerde eiwitten: Sommigen produceren eiwitten die cellen en enzymen beschermen tegen hoge zoutconcentraties.
- Structurele aanpassingen: Dikke cuticula, vetweefsel of ondoordringbare schelpen verminderen waterverlies en zoutabsorptie.
- Gedragsmatige aanpassingen: Sommige vissen migreren naar gebieden met een stabieler zoutgehalte.
- Habitatvoorkeur: Organismen bezetten habitats zoals estuaria die overeenkomen met hun zouttolerantie.
