Huisdieren
Huisdieren
Twee kleine openingen op de buik van vissen stellen hen in staat om afval uit te scheiden en deel te nemen aan de voortplanting. Bekend als luchtgaten, zijn deze openingen nauwelijks waarneembaar voor het menselijk oog, vooral op kleine vissen. Gevonden tussen de anaalvin en de bekkenvin, kunnen de luchtgaten cirkelvormig of spleetachtig zijn en zichtbaar zijn als één enkele opening of dubbele openingen.
Vleesetende vissen hebben kortere spijsverteringskanalen dan planten- of allesetende vissen, die meer darm nodig hebben om vezelachtige stof af te breken. Bij vissen met twee luchtgaten bevindt de anale opening zich dichter bij de kop tussen de bekkenvin en de voortplantingsopening. De anus ziet er vergelijkbaar uit bij mannetjes en vrouwtjes van dezelfde soort. Bij vissen met slechts één opening bevindt de anus zich in de kloaca, een gemeenschappelijke opening voor voortplantings- en uitscheidingsdoeleinden.
Het luchtgat van een vis die grote eieren legt -- zoals een mondbroedende cichlide -- zal aanzienlijk groter zijn dan haar anale opening en groter dan de vergelijkbaar gepositioneerde opening bij het mannetje van de soort. Vissen die kleinere eieren leggen, kunnen meer moeilijkheden opleveren om te bepalen of het luchtgat een legorgaan is dat is ontworpen voor het leggen van eieren. Vrouwtjes kunnen rondere buiken nabij het luchtgat hebben vanwege eieren in de buik.
Mannelijke vissen laten sperma los via het voortplantingsluchtgat om de eieren van het vrouwtje te bevruchten. Bij mondbroedende vissen, zoals sommige soorten Afrikaanse cichliden, verzamelt het vrouwtje eieren in haar mond, waarbij ze vlekken op de anaalvin van het mannetje verwart met gemiste eieren. Terwijl ze probeert ze op te pakken, laat het mannetje zijn melk in haar mond los om de eieren te bevruchten. Bij open broeders die hun eieren op de bodem van een habitat leggen, zwemt een mannetje over de eieren om ze te bevruchten.
Het is mogelijk om de geslachten van vissen met twee luchtgaten te bepalen door ze buikzijde omhoog te draaien met de kop van je af. Bij vrouwtjes die grotere eieren leggen, zoals mondbroedende vissen, zul je gemakkelijk kunnen opmerken dat de voortplantingsopening groter en ronder lijkt dan dezelfde opening bij het mannetje. Sommige soorten kunnen veel moeilijker te onderscheiden zijn; je moet misschien op zoek naar pigmentatie of andere kenmerken met een vergrootglas.