Huisdieren
Huisdieren
Op een warme, zonnige dag doet het drinken van een fles water veel om je te rehydrateren. Je vraagt je misschien af of vissen, omringd door water, het überhaupt hoeven te drinken. Water in het lichaam van een vis wordt gereguleerd via een proces dat osmoregulatie wordt genoemd. Of ze in zoetwater of zoutwater leven, bepaalt of vissen daadwerkelijk water hoeven te drinken om gehydrateerd te blijven.
Het balanceren van de juiste hoeveelheden water en zout in het lichaam van een vis is een proces dat osmoregulatie wordt genoemd. Water kan via osmose, de beweging van water door een celwand, in en uit het lichaam van een vis bewegen. Als de concentratie water groter is buiten de vis dan binnen, zal water naar de cellen stromen tot de concentratie water hetzelfde is. Alle vissen hebben een bepaalde hoeveelheid water en zout in hun lichamen nodig. Aangezien de concentratie binnen de vis verschilt van de concentratie in zijn omgeving, is het een constante strijd om de niveaus gezond te houden.
Zoetwatervissen drinken niet actief water via hun mond zoals mensen dat doen. Deze vissen hebben meer zout in hun lichamen dan het omringende water. Dit betekent dat het water een lagere concentratie oplosmiddelen heeft en hypotonic is ten opzichte van het bloed van de vis. Water wil naar de vis toe bewegen om het zout te verdunnen tot dezelfde concentratie als het buitenwater. Omdat water naar het lichaam van de vis beweegt, hoeven ze het niet actief te drinken. Het overtollige water wordt uitgescheiden via de nieren van de vis. Ze hebben ook gespecialiseerde chloridecellen die hen in staat stellen om elektrolyten, zoals zout, direct uit het omringende water op te nemen.
Vissen die in een zoutwateromgeving leven, hebben het tegengestelde probleem. In vergelijking met hun bloed is het water om hen heen hypertonic. Ze hebben een lagere concentratie zout in hun lichamen dan er in het omringende water bestaat, dus ze neigen ertoe om water uit hun lichamen te verliezen. Om dit te compenseren, drinken zeevissen actief water uit hun omgeving, wat ertoe leidt dat ze overtollig zout innemen. De dezelfde chloridecellen die elektrolyten opnemen in zoetwatervissen, stellen zeewatervissen in staat om overtollig zout uit hun lichamen af te scheiden.
Osmose treedt niet op in de huid van een vis alsof het een dun membraan was. Het treedt op in de kieuwen van een vis. Of het nu een zeevis of zoetwatervis is, water wordt overgebracht naar of uit het lichaam terwijl water over de kieuwen stroomt. Vis kieuwen hebben een netwerk van capillairen, of kleine bloedvaten, die niet alleen elektrolyten en water opnemen, maar ook zuurstof. Alle vissen hebben water dat in hun mond stroomt, maar zoetwatervissen duwen het terug over de kieuwen, terwijl zeewatervissen een slokje nemen.