Huisdieren
Huisdieren
Baardagamen (Pogona vitticeps) zijn robuuste, omgankelijke hagedissen die afkomstig zijn uit het hete, aride Australische binnenland. Hoewel ze wonderbaarlijk aangepast zijn aan gevangenschap, kunnen baardagamen ziek worden – meestal als gevolg van slechte houderschap. Waakzame dagelijkse observatie helpt u om ziekte op te merken en aan te pakken voordat het ernstig wordt.
Normaal gesproken zijn baardagamen actieve dieren en gierige eters. Als de uwe niet van zijn ligplaats springt en op een kriketje afspringt wanneer u er een op een goed schema aanbiedt, is actie gewaarant. De eenvoudigste oorzaak en oplossing betreffen verlichting en verwarming; baardagamen kunnen gedepereerd raken of voedsel weigeren als de kooi te koel of te donker is. In deze gevallen is de oplossing de temperatuur te verhogen en betere verlichting te gebruiken – tenzij ze gebrumereerd of gecycled worden, in welk geval voedselweigering en lethargie natuurlijk is. Als niet geassocieerd met verwarming of verlichting, kunnen deze symptomen wijzen op een interne parasiet, een bacteriële infectie of een virus. Uw dierenarts zal een faecal monster onderzoeken om een plan van aanpak te bepalen.
Een potentieel punt van zorgen is wanneer een baardagame eet maar toch gewicht verliest. Gewichtsverlies kan veroorzaakt worden door parasieten, infectie, metabolische ziekte of slechte houderschap. Als uw baardagame adequaat eet maar blijft gewicht verliezen, raadpleeg uw dierenarts. Een diagnose hangt af van een fysiek onderzoek en faecale analyse.
Dunne ontlasting is een veelvoorkomend symptoom van ziekte, met name bij jonge baardagamen. Normaal veroorzaakt door een bacteriële infectie of van darmpasieten, kan uw dierenarts een ontlastingsmonster analyseren en passende medicatie voorschrijven. Het is belangrijk om strikte hygiëne te oefenen bij omgaan met een zieke hagedis, om te zorgen dat de hagedis zich niet opnieuw infecteert of andere hagedissen in uw collectie.
U moet een jonge baardagame kleine insecten voeren. Grote prooi kan druk uitoefenen op de wervelkolom wat paralysatie, ongercoördineerde bewegingen en de achterpoten achter het dier uitgestrekt veroorzaakt. Kleine baardagame prooi moet ongeveer een-half tot twee-derde van de grootte van de kop van de hagedis zijn. Hoewel vreemde bewegingen en houdingen neurologische of virale condities kunnen aangeven, is voedselgeïnduceerde paralysatie de meest voorkomende oorzaak. In beide gevallen, vereisen neurologische symptomen van welke aard dan ook onmiddellijke dierenartsen aandacht.
Baardagamen met losse of gerimpelde huid of ingesunken ogen zijn gedeshydrateerd. Het is imperatief dat jonge baardagamen dagelijks water hebben en volwassenen een of twee keer per week. Sommige baardagamen zullen, of kunnen geleerd worden om, uit waterbakjes te drinken, maar de meeste zullen drinken wanneer ze licht worden besproeid met lauwwarm water. Voer uw baardagamen dagelijks plantenmaterie, en besproei de groenten licht voordat u ze aanbiedt. Sommige houders geven baardagamen een wekelijkse bad in ongeveer 2,5 cm schoon water. Baardagamen defeceren vaak tijdens baden of besproeien, dus zorg ervoor dat het water in de kooi schoon blijft.
Longontstekingen worden gekenmerkt door gepeste ademhaling, of afscheiding uit de mond of neus. Baardagamen kunnen longontstekingen ontwikkelen als ze in slechte kooiomstandigheden gehouden worden. Meest vaak hebben draken met longziektes blootgestaan aan een koele of vochtige habitat voor een langere periode. Stress kan een bijdragende factor zijn. Als uw hagedis symptomen van een longontsteking heeft, bel uw dierenarts onmiddellijk en zorg ervoor dat de hagedis toegang heeft tot geschikte kooitemperaturen.
Baardagamen en andere dagactieve hagedissen absorberen UVB-straling van de zon en gebruiken het om vitamine D te produceren. De vitamine D is nodig zodat de hagedis het calcium in zijn dieet kan gebruiken. Als niet voorzien van voldoende UVB of calcium in gevangenschap, zijn baardagamen vatbaar voor een aandoening genaamd metabole botziekte of MBD. Correcte verlichting en dieet zijn cruciaal om te voorkomen dat deze aandoening zich ontwikkelt; als uw hagedis tekens van MBD vertoont, neem contact op met uw dierenarts.