Huisdieren
Huisdieren
Stress kan een ernstig probleem zijn voor gevangen hagedissen, wat leidt tot verhoogde vatbaarheid voor ziekte, anorexie, achterblijven in groei of voortplanting, en in de ergste gevallen, dood. Symptomen variëren per soort, maar omvatten defensief gedrag zoals bijten, huilen of staartzwiepen, gesloten of ingesunken ogen, donkerder dan typische kleuren, en anorexie.
Als u niet in staat bent de stress van de hagedis binnen een paar dagen te verlagen, is een bezoek aan de dierenarts aangewezen.
Vaak wordt een hagedis gestrest omdat zijn gevangen omgeving tekortkomt in een bepaald gebied. Wees zeker dat het temperatuurbereik, verlichting, substraat en kooigrootte geschikt zijn voor de soort. In veel gevallen is het aanpassen van deze parameters alles wat nodig is om de stress te verlichten.
Hoewel er uitzonderingen zijn, leiden de meeste hagedissen solitaire levens en moeten individueel gehuisvest worden, behalve voor fokproeven. Medebewoners kunnen bronnen monopoleren, ziekten verspreiden en elkaar subtiel intimideren. De stress veroorzaakt door cagemates dodelijk kan zijn voor sommige soorten, met name kameleons (Chamaeleo sp.), en moet nooit geprobeerd worden. Baardagamen (Pogona vitticeps), luipaardgeitjes (Eublepharis macularius) en een paar andere soorten kunnen met succes in harem-achtige groepen van één volwassen mannetje en verschillende volwassen vrouwtjes gehouden worden. In deze gevallen is het belangrijk om alert te zijn op tekenen van stress en onmiddellijk gestreste dieren van de groep te scheiden.
Voor een onervaren hagedis bent u een roofdier. Terwijl sommige huisdierhagedissen, over tijd, leren dat u geen bedreiging bent, zullen andere soorten u altijd met gevaar associëren. Dieren zoals Nile-waranen (Varanus niloticus), kameleons en tokay-geitjes (Gekko gecko) zijn berucht om agressief te zijn ondanks de constante, langdurige pogingen van hun houder. Terwijl enige behandeling acceptabel is met soorten zoals baardagamen, ruggengestippelde waranen (Varanus acanthurus) en dab-hagedissen (Uromastyx sp.), is matiging de sleutel. In elk geval, gestreste hagedissen zo min mogelijk behandeld worden.
Een aantal hagedissoorten die vertrouwen op locomotorische vlucht, met name groene basilisken (Basiliscus plumifrons), zijn bekend om vol snelheid in de zijkanten van de kooi te rennen wanneer geschrikt. De enige manier om deze hagedissen betrouwbaar te houden is door talloze visuele barrières in de kooi te incorporeren. Door kunst- of echte planten en andere kooirequisieten te gebruiken, zal uw hagedis zich veiliger voelen, en zal zijn stressniveau lager zijn. Visuele barrières helpen ook bij andere soorten; kameleons en zelfs baardagamen zullen profiteren van planten in hun kooi.
Hoewel alomtegenwoordig onder slangenhouders, worden versteekplekken vaak verwaarloosd door hagedishouders. Hoewel een paar soorten, zoals groene anolen (Anolis carolinensis), op blootgestoken takken in het wild slapen, vereisen de meeste hagedissen een veilige versteekplek. Versteekplekken hoeven niet ingewikkeld te zijn, en kunnen gemaakt worden van keukenrolhouders, kartonnen dozen en plastic boterbakjes. Het belangrijke bij versteekplekken is te onthouden dat uw hagedis er strak in op wil krullen; de container moet de hagedis net bevatten. Boomlevende soorten zoals kamgeitjes (Correlophus ciliatus) zullen vertical georiënteerde versteekplekken van karton of eierkratten waarderen.