Huisdieren
Huisdieren
Perliet en vermiculiet zijn de meest voorkomende incubatiemediums voor reptielen en vogeleieren. Beide handhaven de luchtvochtigheid in een eicontrager en ontmoedigen de groei van schimmels. Ze zijn lichte mineralen die uitzetten bij verhitting. Perliet is een vulkanisch glas dat tussen de 2 en 6 procent water bevat. Wanneer het wordt verhit tot ongeveer 870 graden Celsius, zet het uit tot vier tot twintig keer zijn grootte. Vermiculiet is klei, een silikaatmineraal dat een verweerde vorm van glimmer is. Het zwelt en krimpt met toenemende of afnemende vochtgehalte.
Bij verhetting zet perliet uit tot een uiterst lichtgewicht, witte en pluizige substantie die lijkt op styrofoam. De deeltjesgrootte van geëxpandeerd perliet kan zo klein zijn als fijn stof en kan bij sommige mensen ademhalingsproblemen veroorzaken. Zelfs grote korrels perliet breken af tot stofgrote deeltjes. Vermiculiet is zwaarder dan perliet na verhetting, blijft op zijn plaats in de incubatiecontainer en is gemakkelijker te hanteren.
Vermiculiet houdt water beter vast dan perliet omdat de kleideeltjes overtollig vocht kunnen absorberen. Echter, kleideeltjes hebben de neiging om samen te klonteren en geven niet voldoende water vrij in de incubator om vochtige omstandigheden te handhaven. Vermiculiet kleurt iets donkerder met toenemend vochtgehalte, maar niet opmerkelijk. Perliet geeft water geleidelijk af en handhaaft vochtige omstandigheden, maar blijft wit, zowel nat als droog. Dit maakt het moeilijk om te herkennen of de omstandigheden in de eicontrager vochtig genoeg zijn voor een succesvolle incubatie. Droog perliet kan vocht uit eierschillen absorberen, waardoor ze van binnen uit uitdrogen en instorten.
In hun pure vorm zijn perliet en vermiculiet steriele mediums die schimmelgroei remmen. Sommige variëteiten vermiculiet gekocht bij tuincentra of dierenwinkels kunnen grond bevatten. De grond introduceert schimmel en schimmels die de bodem van de eieren doen rotten. Perliet heeft een neutrale pH, terwijl vermiculiet meer alkalisch is met een waarde tussen 7,0 en 9,5. Dit plaatst vermiculiet in een nadeel, aangezien schimmels en bacteriën de voorkeur geven aan een meer alkalische omgeving voor groei.
Een beproefde optie onder professionele en amateur kwekers is het gebruik van een mengsel van perliet en vermiculiet als incubatiemedium. Dit balanceert de voor- en nadelen van elk materiaal. Vermiculiet heeft een langere geschiedenis als incubatiemedium dan perliet, dus veel kwekers geven de voorkeur aan een groter aandeel ervan in een mengsel met perliet. Het mengverhouding kan oplopen tot drie delen vermiculiet op één deel perliet, hoewel mengsels van twee op één en één op één vermiculiet op perliet steeds populairder worden.