Huisdieren
Stinkdieren zijn nachtelijke omnivoren, van de grootte van een middelgrote kat, die zijn uitgerust met krachtige geurklieren in hun achterwerk. Ze gebruiken deze muskusklieren in zelfverdediging. De scherpe vloeibare spuit kan misselijkheid veroorzaken en, als het de ogen bereikt, tijdelijke blindheid. Wilde stinkdieren kunnen naar woongebieden trekken vanwege de klaar beschikbare voedselvoorraad. Stinkdieren worden ook soms als huisdier gehouden. Wat het geval ook is, wanneer je een stinkdier tegenkomt dat zich bedreigd voelt, zal het dier een vreemd spinnend geluid maken, zijn staart in volle bloei optillen en met zijn voeten stampen. Het kan grommen, sibben of gillen. Tenzij je gepaste actie onderneem, kun je een stinkende verrassing tegemoet zien.
Blijf stil; maak geen harde of potentieel schrikwekkende geluiden. Stinkdieren hebben niet het beste zicht, maar ze hebben wel scherp gehoor.
Bevries. Stop met wat je aan het doen was.
Ga langzaam achteruit en kom weg van het stinkdier. Een volwassen stinkdier kan nauwkeurig tot tien voet sproeien en heeft een bereik van tot 25 voet.
Ontdek of je huisstinkdier is gedescenteerd. Doorgaans laat de fokker deze procedure uitvoeren tussen 2 en 5 weken leeftijd, maar niet alle fokkers hebben de dieren gedescenteerd voordat ze verkopen.
Zoek een lokale dierenarts die bereid is met stinkdieren te werken (niet allemaal) en ervaring heeft met het uitvoeren van geurklierverwijderingsprocedures.
Plan een afspraak met je dierenarts om de anale geurklieren van je huisstinkdier te laten verwijderen.