Het stinkdier gebruikt een verdedigende sproeimiddel om roofdieren af te schrikken die in contact komen met het dier; de spuit wordt voortgedreven vanuit een paar klieren aan weerszijden van de anus. De spuit bevat een aantal chemicaliën die de geur vervelend laten ruiken en giftig kunnen zijn wanneer in grote hoeveelheden toegediend.
Stinkdier
- Het stinkdier is een lid van de dasfamilie, met zes soorten stinkdieren inheems in de VS, volgens The Chemical Educator. De verschillende soorten stinkdieren die in de VS worden gevonden, met de meest voorkomende als de gevlekte stinkdier die tussen 2,5 en 10 lbs weegt. Het stinkdier is een omnivor dier, grotendeels nachtelijk in zijn voeding op larven, wormen, hagedissen, bollen en afval, rapporteert het Arizona Department of Game &Fish. Het stinkdier wordt algemeen gevreesd vanwege de gevoeligheid van het dier voor infectie door het rabiësvirus. Om roofdieren te waarschuwen, houdt een stinkdier zijn staart omhoog in waarschuwing, gaat op zijn achterpoten staan en stamp met zijn voeten als hij geconfronteerd wordt met een waargenomen bedreiging. Deze waarschuwingen worden gevolgd door het stinkdier dat in de richting van de waargenomen roofdier sproeit.
Chemicaliën
- Het onderzoek naar de toxiciteit en chemische samenstelling van de verdedigende spuit van het stinkdier is beperkt geweest door het gebrek aan onderzoekers om deel te nemen aan het onderzoeken van de spuit. De spuit van de gevlekte stinkdier, gestreepte stinkdier en varkensneusstinkdier worden gerapporteerd om vergelijkbaar in samenstelling te zijn, volgens The Chemical Educator. De chemische samenstelling van de spuit wordt gedomineerd door chemicaliën 1-butanethiol en 2-butene-1-thiol. Verdere chemicaliën gevonden in de spuit van het stinkdier werden ooit gedacht om 2-butenyl methyl disulfide of 2-butenyl propyl sulfide te zijn, maar in 2011 worden deze chemicaliën gedacht om 2-butenyl thioacetate te zijn, rapporteert The Chemical Educator.
Toxiciteit
- De spuit van het stinkdier creëert waterstofsulfide wanneer het in de lucht wordt uitgescheiden, wat giftig kan zijn voor mensen in grote hoeveelheden. Andere giftige materialen in stinkdierspray omvatten methanethiol, wat in de juiste hoeveelheden dodelijk kan blijken voor kleine dieren zoals ratten. Bij mensen kan de spuit van het stinkdier misselijkheid induceren en als het in grote hoeveelheden zonder goede ventilatie wordt toegediend, kan het bewusteloosheid veroorzaken en in ernstige gevallen dodelijk blijken.
Huisdieren
- Het is gebruikelijk voor huisdieren, zoals katten en honden, om nieuwsgierig te worden naar een stinkdier en gesproeid te worden wanneer ze het dier onderzoeken. De spuit heeft soortgelijke eigenschappen als traangas, aangezien het een lachmyter is die de ogen van een dier kan beschadigen. Wanneer het in de ogen wordt gesproeid, kan de spuit van een stinkdier een dier, zoals een hond, tot twee dagen blind maken, volgens de Dog Breed Info Center. De giftige spuit van het stinkdier kan tot twee jaar in de vacht van een dier blijven als de olie niet snel wordt verwijderd en de geur wordt genutraliseerd.
