Huisdieren
Huisdieren
De roodoorslider wordt soms simpelweg de roodoorschildpad genoemd, naar de rode strepen net achter de uurgaten. De roodoorslider kan tot ~30 cm (12 inch) groeien en is een populaire schildpad zowel in de exotische huisdierhandel als als interessante toevoeging aan achtertuinvijvers.
De roodoorslider is inheems in het zuiden van de VS. Echter, de roodoorslider is adaptief en wordt door heel de VS en grote delen van Canada gevonden. Aangenomen wordt dat door de populariteit in de huisdierhandel, grote aantallen in de natuur zijn vrijgelaten zodra ze te groot waren, en vestigden populaties in nieuwe gebieden. Deze schildpadden worden als invasieve soorten gezien in grote delen van het land, omdat ze concurreren om voedsel en habitat met inheemse fauna.
Roodoorsliders zijn aquatisch en moeten bij water wonen. In de meeste gevallen verlaat de roodoorslider het water alleen om een nieuw habitat te zoeken, eieren te leggen of in de zon op te warmen. De roodoorschildpad komt bijna overal voor waar warm zoet water is: moerassen, vijvers, meren, rivieren en andere langzaam stromende wateren.
Roodoorsliders, als de meeste schildpadden, zijn omnivoren. Als baby's eten ze meer eiwit: wormen, vissen, insecten, kikkervisjes; als volwassenen eten ze vergelijkbare eiwitten alsook waterplanten. Roodoorsliders hebben tongen die vastzitten aan de binnenkant van hun mond. Omdat ze geen saliva produceren, moeten ze hun voedsel in het water eten.
Roodoorsliders zijn de reden dat veel staten wetten hebben die het verkopen van baby schildpadden met schildden kleiner dan 10 cm (4 inch) verbieden. In de jaren '70 werden veel kinderen ziek van salmonellavergiftiging na het in de mond steken van baby roodoorsliders — die als jong maar ~2,5 cm (1 inch) zijn. Schildpadden vormen een salmonella-risico als huisdieren omdat ze in hetzelfde water defeceren waar ze in zwemmen, maar frequente handwassen na aanraking kan de verspreiding van de gevaarlijke bacterie voorkomen.