Huisdieren
Huisdieren
Waterschildpadden worden geplaagd door een aantal interne en externe parasieten. Net als bij alle reptielen kunnen deze parasieten ernstige gezondheidsproblemen en mogelijke dood veroorzaken, tenzij ze worden behandeld. In bijna alle gevallen oplopen waterschildpadden parasieten door onhygiënische omgevingsomstandigheden. Waterschildpadden die in overbevolkte omstandigheden worden gehuisvest, zijn ook gevoelig voor parasietenplaag.
Nematoden zijn veelvoorkomende interne parasieten bij waterschildpadden. Ze zijn vergelijkbaar met rondwormen die zoogdieren infecteren en ontstaan wanneer een schildpad de parasitaire eieren opneemt die zijn uitgescheiden door geïnfecteerde dieren. Larven, die uit deze eieren komen, rijpen uit tot volwassen wormen in het spijsverteringskanaal van de nieuwe gastheer schildpad. Deze volwassen wormen gedijen en planten zich voort in het lichaam van het dier. Geïnfecteerde waterschildpadden beginnen gewicht te verliezen en ontwikkelen diarree. Deze schildpadden kunnen ook beginnen met het braken van volwassen nematoden. De aanwezigheid van deze parasiet kan worden gediagnosticeerd na het zien van bewijs van de wormen in het braaksel of de ontlasting van de schildpad.
De aanwezigheid van lintwormen wordt geverifieerd na het vinden van de volwassen exemplaren in de ontlasting van een geïnfecteerd dier. Een zware lintwormbelasting zal ervoor zorgen dat de schildpad conditie verliest. Een diagnose kan ook worden gesteld via een microscopisch ontlastingsonderzoek. Leverfluiken infecteren vaak waterschildpadden. Deze interne parasiet vereist een tussenheer, wat de waterslak is. Schildpadden worden blootgesteld aan de larvenstadium van deze fluke tijdens het eten van waterslakken. Deze larven parasieten migreren van de mond van de schildpad naar zijn longen, waar ze rijpen tot volwassen leverfluiken. Deze parasieten veroorzaken letsel in het longweefsel, en geïnfecteerde schildpadden zullen beginnen gewicht te verliezen.
Flagelellen worden vaak gevonden bij overigens gezonde waterschildpadden, maar zullen darmproblemen veroorzaken als ze in grote aantallen aanwezig zijn. Flagelellen worden doorgaans gevonden in de nieren en in de urineblaas van de schildpad, maar kunnen ook de galwegen koloniseren. Deze parasieten zijn microscopische organismen die geïdentificeerd moeten worden via een microscopisch ontlastingsonderzoek. Geïnfecteerde schildpadden zullen tekenen van diarree en uitdroging vertonen. Ze zullen ook waarschijnlijk gewicht verliezen en merkbaar traag worden. Onverteerd voedsel zal zichtbaar zijn in hun ontlasting, die slijmerig wordt. Als het onbehandeld blijft, kunnen waterschildpadden sterven aan deze parasietenplaag.
Bloedzuigers zijn zichtbaar op de huid van waterschildpadden. Deze externe parasieten hechten zich aan de gastheer schildpad en voeden zich met lichaamsvloeistoffen. Tenzij verwijderd, zullen de individuele bloedzuigers in grootte toenemen terwijl ze zich van hun gastheer voeden. Schildpadden zijn niet in staat om de parasieten zonder hulp kwijt te raken.