Huisdieren
Huisdieren
In tegenstelling tot veel andere schildpaddensoorten, hebben doosschildpadden een bilobed, een gescharniere schild dat hen in staat stelt zich bijna volledig in te sluiten. De doosschildpad wordt beschouwd als een land- of terrestrische schildpad. Het doosschildpad schild is groot en gekaapt en varieert in kleur van schaduwen van bruin en olijf tot helder oranje en geel. Het schild vertoont vaak een vlekkerig kleurpatroon met de donkerdere bruinen en groenen als achtergrond voor splashes van helderdere kleuren. Doosschildpadden leven uitsluitend in Noord-Amerika en leggen hun eieren in zandige kuiltjes.
Volgens de Smithsonian National Zoological Park zijn doosschildpadden exclusief in Noord-Amerika. Doosschildpadden komen voor van Maine tot Florida, langs de oostkust en zo ver west als Michigan, oostelijk Kansas, Illinois, Oklahoma en Texas.
De activiteitsniveaus van doosschildpadden hangen grotendeels af van lokale temperaturen. In de noordelijke staten zullen doosschildpadden actief blijven door de lente, zomer en herfst, hoewel ze rusten in de schaduw tijdens de hetste delen van de dag. Volgens de Indiana Department of Natural Resources, zonnen doosschildpadden zich vaak in de ochtend om lichaamstemperatuur te reguleren, en zoeken daarna de rest van de dag naar voedsel.
Doosschildpadden leven typisch in beboste habitats. Tijdens de koudere maanden houden doosschildpadden winterslap in stammen, onder stommen en in struikengebieden. Volgens de Maine Department of Inland Fisheries and Wildlife, bevozugen doosschildpadden natte bossen en velden, met name waar zandige afzettingen voor nestelen aanwezig zijn.
Volgens de Smithsonian National Zoological Park, eten doosschildpadden een wijd scala aan planten- en diermateriaal, inclusief kikkers, salamanders, slangen, vogels, slakken, wormen, wortels, bloemen, slakken, insecten, bessen en paddenstoelen. In sommige gevallen zullen ze ook aas eten, voedend op dode eenden en kleine zoogdieren. Hun dieet wordt grotendeels bepaald door hun omgeving, en varieert per seizoen.
Doosschildpadden leggen typisch drie of vier eieren per jaar. Vrouwtjes kiezen een zandig gebied om te nestelen, graven een 5 tot 7,5 cm diep gat waarin de eieren gelegd en bedekt worden. Volgens de World Chelonian Trust, zullen vrouwelijke doosschildpadden vaak meerdere nepnesten maken om te fungeren als lokkers voor roofdieren. Er zijn veel roofdieren die doosschildpaddeieren eten, zoals wezels, stinkdieren, wasberen and vossen.