Huisdieren
De Animal Diversity website geeft aan dat de wetenschappelijke naam voor de oostelijke of Amerikaanse roodbuikschildpad Pseudemys rubriventris is. Deze soort kan gevonden worden in de Midden-Atlantische regio's, zo ver noordelijk als New Jersey en zo ver zuidelijk als Noord-Carolina. Ze worden als bedreigd beschouwd in Massachusetts vanwege dierend roofdieren, habitatverlies, vervuiling en bestrijdingsmiddelen. Buiten Massachusetts worden ze als kwetsbaar gelist, volgens het National Heritage Endangered Species Program.
Baby roodbuikschildpadden hebben een lang en iets afgeplatte schild dat het hoogst is in het midden. Hun koppen zijn donkerolijf met gele strepen, en ze hebben een duidelijke uitknip in de punt van hun bek. Het bovenste deel van het schild, of carapax, is meestal bruin of zwart, maar het plastron, het onderste deel van het schild, is een rijke roze of rode kleur. Daarom heten ze roodbuikschildpadden. Baby's hebben meestal een zwarte streep door het midden van het plastron die vervaagt naarmate ze ouder worden, volgens Turtles of the World. Bij uitkomen zijn ze slechts ongeveer 2,5 cm lang, maar ze kunnen tot 30 cm groeien.
De Animal Diversity website zegt dat tussen de maanden juni en juli, vrouwelijke roodbuikschildpadden een klein gat in de grond graven dicht bij een vijver waar ze tussen de acht en 22 eieren in een kluts leggen. Het duurt tussen de 73 en 80 dagen, of 10 tot 15 weken, voor de inch-lange uitkomelingen te voorschijn te komen. Ze komen meestal tussen augustus en oktober uit. De moeders zorgen niet voor de uitkomelingen na hun verschijning. E-Nature merkt op dat een van de redenen dat deze schildpadden bedreigd zijn, is omdat ze kwetsbaar zijn voor dierend roofdieren. De eieren en uitkomelingen hebben weinig natuurlijke bescherming en worden vaak gegeten door wasberen, stinkdieren en vogels.
Het National Heritage Endangered Species Program en de Animal Diversity website geven aan dat jeugdige en volwassen roodbuikschildpadden voornamelijk herbivoren zijn. Hun primaire dieet bestaat uit algen en waterplanten, met name een variëteit genaamd duizendblad. Soms zullen ze ook kreeften, vissen, insecten en amfibieën eten.
Het National Heritage Endangered Species Program zegt dat wanneer baby roodbuikschildpadden uitkomen, ze rechtstreeks naar het water gaan. Jeugdigen en volwassenen doorbrengen de meeste tijd in het water. Wanneer deze schildpadden niet zwemmen of op zoek zijn naar voedsel, doorbrengen ze hun tijd met zonnen in de zon.
Het National Heritage and Endangered Species programma heeft samengewerkt met Massachusetts om de roodbuikschildpad te behouden. MassWildlife, bijvoorbeeld, voert een programma dat uitkomelingen verzamelt en in gevangenschap houdt tot ze groot genoeg zijn om te overleven zonder door andere dieren gegeten te worden. Deze programma's werken ook met landbouwkundige diensten om ervoor te zorgen dat de roodbuikschildpad beschermd is tegen bestrijdingsmiddelen of activiteiten die hun natuurlijke omgevingen kunnen schaden.