Als je in de buurt van een beek of vijver bent, houd dan je ogen open, want misschien spot je een schildpad. Er zijn heel wat verschillende soorten schildpadden in Noord-Amerika, waarvan sommige bijten. Elke soort heeft andere markeringen op zijn schild en gedraagt zich op een bepaalde manier. Ze zijn leuk om naar te kijken, maar wees voorzichtig als je ze aanraakt. Sommige kunnen salmonella dragen, wat je zeer ziek kan maken.
Kenmerken
- Schildpadden zijn reptielen die in of nabij vijvers of beken leven. Ze kunnen hun kop en poten in het scharnierachtige schild dat ze op hun rug dragen, terugtrekken. Het onderste schild heet het plastron en het bovenste schild heet het carapax. Schildpadden hebben geen tanden, ook al hebben sommigen een gevaarlijke beet. Ze hebben een gekromde, bekachtige snuit met twee neusgaten en een mond met een scherp, botten, sterke kaak. Hun gele en zwarte ogen hebben een onderste ooglid dat omhoog beweegt om het hele oog te bedekken. Hun poten hebben botten, tenen en klauwen. De voorpoten hebben elk vijf klauwen en de achterpoten hebben elk vier klauwen.
De Feiten
- Vrouwelijke schildpadden graven gaten in het zand of zachte grond in de buurt van beken waarin ze eieren met zachte, rubberachtige schillen leggen. Aangezien ze hun nesten niet bewaken, worden de eieren soms gestolen door stinkdassen en andere kleine dieren. Schildpadden leggen hun eieren niet in modder. In plaats daarvan reizen ze naar harde grond en bevochtigen deze met blaasvloeistof om het zacht genoeg te maken om hun nesten te graven. Ze zijn het meest kwetsbaar voor roofdieren wanneer ze net zijn uitgebroed en voordat hun schild verhardt. Schildpadden die voornamelijk op land leven, zoals doosschildpadden en houtschildpadden, eten fruit, bessen, kruiden, insecten, slakken en andere kleine dieren. Schildpadden die voornamelijk in het water leven, eten kleinere vissen en insecten. Schildpadden sissen wanneer ze bang zijn terwijl ze in hun schilden verdwijnen.
Type
- Veel verschillende soorten schildpadden leven in Noord-Amerika. De meest voorkomende variëteit is de modderschildpad. Stinkpot musk schildpadden verspreiden een slechte geur wanneer een vijand nadert. Knuppelschildpadden zijn de grootste schildpadden en neigen ertoe zich in modder te begraven. Alligator knuppelschildpadden loeren in het water met hun bek open om kleine vissen aan te lokken. De binnenkant van hun bek is wit. Ze hebben een rood, bewegend stukje weefsel, bekend als de "worm", dat de vissen aantrekt. Koeten en vijverschildpadden zijn twee soorten die alleen planten eten. Andere soorten schildpadden omvatten beschilderde schildpadden, gevlekte schildpadden, westelijke vijverschildpadden en zaagruggen. Knuppelschildpadden en zachte schildpadden zullen beide mensen bijten.
Grootte
- De kleinste schildpadden, stinkpot musk schildpadden, modderschildpadden en gevlekte schildpadden groeien tot zeven tot tien centimeter lang. De grootste Noord-Amerikaanse schildpad, de alligator knuppelschildpad, groeit tot 68 kilo. Alle andere schildpadden variëren van ongeveer twaalf tot dertig centimeter lang.
Misvattingen
- Tot in de jaren 1960 werden kleine schildpadden overal in de Verenigde Staten verkocht in dierenwinkels, samen met kleine kommen die een verhoogd gebied hadden waar het huisdier in de zon kon zonnen. De rest van de kom bevatte water voor de schildpad om in te zwemmen. Toen, om kinderen te beschermen tegen de salmonella die schildpadden soms dragen, werd het verboden om schildpadden als huisdier te verkopen in dit land. Schildpaddenkwekerijen fokken de dieren nog steeds om naar het buitenland te verzenden, meestal naar Azië, waar ze worden beschouwd als lekkernijen. De boeren spoelen de schildpaddeneieren met een oplossing die eventuele salmonella doodt en hopen dat de wet wordt omgekeerd zodat schildpadden weer als huisdier kunnen worden verkocht.
