Huisdieren
Huisdieren
Eigenlijk kunnen schildpadden niet onder water ademen in de zin dat we dat ademen zouden noemen. Dat wil zeggen, het inademen en uitademen van zuurstof. Er zijn echter manieren waarop schildpadden zuurstof kunnen "absorberen" of opnemen op andere manieren dan alleen via hun longen. In feite zijn er twee andere delen van het lichaam van de schildpad waar het zuurstof krijgt naast zijn longen. De absorptie van zuurstof via lucht door de schildpad hangt grotendeels af van de activiteitstoestand van de schildpad.
Net als de meeste landdieren heeft de schildpad een stel longen waarmee het kan ademen. Naarmate zijn activiteit toeneemt, neemt ook zijn behoefte aan lucht toe. De schildpad kan, afhankelijk van de soort, lange tijd zijn adem inhouden onder water. Hoe lang het zijn adem kan inhouden, is recht evenredig met hoe actief het is en of het luchtzakken kan vinden. Deze luchtzakken kunnen in kleine grotten of onder ijs zijn. Echter, tijdens winterslaap ademen sommige soorten helemaal niet.
In sommige studies ademden schildpadden vrijwel helemaal niet. In plaats daarvan namen ze lucht op via een ander deel van het lichaam en dus via andere middelen dan de traditionele longen. Het werd ooit gedacht dat schildpadden inderdaad onder water ademden omdat beweging van water rond de mond van de schildpad werd gezien. Latere studies toonden aan dat de lucht daadwerkelijk werd geabsorbeerd door kieuwachtige structuren in de nek bij sommige schildpadden en door de huid bij de keel bij anderen. Waterbeweging werd ook gevonden in de buurt van de anale regio van de schildpad waar er ook absorptie van lucht plaatsvond via twee zakken. Deze zakken, net als de keel, hebben minuscule capillaire bloedvaten die de benodigde zuurstof uit het water kunnen absorberen.
Sommige schildpadden hiberneren tot vier maanden zonder te ademen of te eten terwijl ze onder water zijn. Naast de absorptie van lucht via beide uiteinden van zijn lichaam, vertraagt het systeem van de schildpad. De koudbloedige schildpad is vergelijkbaar met de omgeving eromheen. Wanneer de temperatuur daalt, koelt de schildpad af. Zijn hartslag kan vertragen tot slechts vijf tot tien slagen per minuut. Zijn behoefte aan zuurstof en/of voedsel neemt af. Koud water verlaagt niet alleen de lichaamstemperatuur van de schildpad, het zal ook meer zuurstof vasthouden, die de schildpad zal absorberen.
Schildpadden hebben, net als andere levende organismen, zuurstof nodig voor natuurlijke lichaamsfuncties. Net als andere dieren kunnen ze korte tijd zonder lucht. Het gebrek aan lucht veroorzaakt wat "anaerobe ademhaling" wordt genoemd. Anaerobe ademhaling is wanneer het lichaam zuurstof gebruikt zoals ons lichaam energie gebruikt. Dit veroorzaakt melkzuur in het lichaam, wat giftig kan zijn, zelfs voor de schildpad. Echter, aangezien de schildpad in winterslaap is, wordt een deel van zijn pantser in zijn bloedbaan opgenomen in de vorm van calcium dat de aanwezigheid van melkzuur compenseert, waardoor de schildpad langer zonder lucht kan en het lichaam nog kan functioneren.
De schildpad heeft nog steeds zuurstof nodig terwijl hij hiberneert. Twee dingen kunnen er nog steeds voor zorgen dat een schildpad sterft: het gebrek aan zuurstof door een stilstaand waterlichaam of het waterlichaam dat volledig bevriest. De schildpad zou het beter doen in een vijver of rivier die een constante waterstroom heeft, ongeacht de temperatuur, om een verse voorraad zuurstof binnen te brengen. Voor de hand liggend, als het water bevriest, zal de schildpad letterlijk bevriezen tot de dood, net als bij elk ander dier.