Huisdieren
Het schild van een schildpad bestaat uit twee delen. Het carapax is de bolle bovenkant, het plastron is het platte schild aan de onderkant. Het carapax is vaak gevoelig voor schade. Als een schildpad valt, stoott of vecht met een andere schildpad, kunnen er barsten ontstaan die de gezondheid in gevaar brengen. Kleine barsten kun je thuis repareren.
Inspecteer de barst in het schild. Kleine barsten kun je thuis behandelen. Zie je vlees onder de barst, bloedt de barst, of ontbreekt er een stuk schild? Neem je schildpad dan naar de dierenarts.
Droog je schildpad. Haal hem uit zijn verblijf en leg hem in een schone, warme doos met een handdoek. Dit kan ongeveer een uur duren.
Verdund wat Betadine met water, in gelijke hoeveelheden.
Gebruik een zachte tandenborstel om de Betadine-oplossing op de barst aan te brengen. Wees zeer voorzichtig, want dit kan ongemak veroorzaken.
Spoel de Betadine-oplossing grondig af met water.
Breng een antibioticum aan, bijvoorbeeld tetracycline of enrofloxacine (vaak verkocht als Baytril), verkrijgbaar bij de dierenarts. Gebruik de doseringen op het flesje of volgens de instructies van de dierenarts. Afhankelijk van het preparaat wordt het medicijn geïnjecteerd of oraal gegeven.
Breng een dun laagje superlijm aan op de barst. Ideaal terecht komt de lijm niet in de barst, maar op het oppervlak van het schild, waar hij de twee randen van de wond als een brug bij elkaar houdt.
Laat de superlijm volledig drogen.
Spray een kleine hoeveelheid groenteolie op het droge wondoppervlak, zodat substraat niet blijft plakken aan het uithardende lijm.
Breng je schildpad terug naar zijn verblijf. De aangebrachte superlijm voorkomt dat het schild beweegt tijdens het genezen en stimuleert nieuw schildweefsel om de barst te overbruggen. Bij een dunne barst is één toepassing meestal voldoende. Wordt de barst breder, raadpleeg dan een dierenarts.