Inleiding
Regenwormen zijn veelvoorkomende eerste dissectie-experimenten voor klassen vanaf de zesde klas, omdat hun anatomie complex genoeg is om verschillende systemen te demonstreren, zoals een spijsverteringsstelsel en een bloedsomloopstelsel, terwijl het organisme eenvoudig genoeg is dat organen gemakkelijk kunnen worden gelokaliseerd en gedefinieerd. Bij het beschrijven van de fysiologie van een regenworm is het gemakkelijkst om te beginnen aan het anterior uiteinde, dichtst bij de mond waar de meeste belangrijke organen zich bevinden, en terug te werken naar het posterior uiteinde waar de anus zich bevindt.
Externe anatomie
- De meest voor de hand liggende kenmerken van de externe fysiologie van een regenworm zijn de segmenten. Een volgroeide regenworm heeft 120 tot 170 segmenten. De segmenten worden bedekt door setae, kleine haren die de worm gebruikt voor beweging. Elk segment heeft vier paren setae. De mond bevindt zich aan het anterior uiteinde van de regenworm en wordt bedekt door een huidflap genaamd het prostomium. Het meest voor de hand liggende kenmerk van het lichaam van de regenworm is het grote bleke gedeelte dicht bij het anterior uiteinde. Dit wordt de clitellum genoemd en wordt gebruikt bij de productie van kokers. Ook gelegen nabij het anterior van de worm aan de onderkant, of ventrale, kant van de worm zijn kleine openingen genaamd de zaadleiders. Verder naar achter richting de clitellum zijn verschillende kleine openingen bekend als de genitale setae. Aan de bovenkant van de worm, bekend als de dorsale kant, is een grote donkere lijn. Dit is het dorsale bloedvat. Een ventraal bloedvat is aan de onderkant van de worm te zien, maar het is niet zo donker en voor de hand liggend.
Voortplantingssysteem
- Nadat de regenworm is geopend, kun je beginnen met het bekijken van de interne organen. Beginnend vanaf de clitellum en terugwerkend naar de mond, is het eerste wat je ziet de seminale vesikels. Deze produceren zaadcellen. De vrouwelijke voortplantingsorganen bevinden zich net onder de maag. Om zich voort te planten, wrijven regenwormen tegen elkaar aan bij de clitellum en vormen een koker waarin het mannetje zaad injecteert.
Spijsverteringsstelsel
- Onder de seminale vesikels vind je het spijsverteringsstelsel. Het spijsverteringsstelsel loopt de volledige lengte van de worm van de mond tot de anus, maar de primaire kenmerken zijn te zien naast de clitellum. De mond opent naar de smaakpijp, die is bevestigd aan de slokdarm. De slokdarm leidt naar een bult genaamd de maag, de maagkiezel en vervolgens naar de darmen. De darmen eindigen bij de anus.
Bloedsomloopstelsel
- Het meest prominente kenmerk van het bloedsomloopstelsel is het dorsale bloedvat. Het hart bevindt zich net boven de slokdarm, direct na de smaakpijp. Een regenworm heeft vijf aortabogen die het hart vormen. Het ventrale bloedvat bevindt zich onder het spijsverteringsstelsel.
Andere organen
- Posterior van de aortabogen is het nefridium. Dit is een orgaan dat functioneert als een nier. Een regenworm heeft ook een zeer kleine hersen net anterior van de smaakpijp, in de buurt van de mondholte.
Salamanders en watersalamanders
