Huisdieren
Vele mensen zijn bekend met vissen, maar zijn onzeker over de belangrijke organen en anatomie exclusief voor de vis die hem helpen te overleven in zijn waterige omgeving. De vis is hooggeëvolueerd en zijn lichaam regelt veel belangrijke functies op een dagelijkse basis.
Er zijn veel variaties van vinvormen en -groottes. De meest bekende is de straalvin, die waaiervormig is in structuur. Vinnen voortstuwen vissen door hun waterige omgevingen.
Kieuwen laten vissen ademen. Vissen nemen zuurstofgevulde belletjes in door hun mond. De kieuwen zijn vol kooldioxidebelletjes rijke bloed. Omdat de kieuwen zo dun zijn, passeert het zuurstof in de kieuwen, verdrijft de kooldioxidebelletjes en voorziet de vis van verse zuurstof.
Het operculum is een botachtige flap die de kieuwen bedekt en beschermt tegen schade. Het vormt het grootste deel van de zijde van de achter het oog. De achterrand van het operculum definieert het gebied tussen het hoofd en het lichaam bij de meeste vissen.
De zweefblaas bevindt zich in de lichaamsholte. Het bevat gas, meestal zuurstof, wat de vis helpt zijn drijfkracht te behouden. Het stelt de vis in staat zijn diepte in het water te handhaven zonder omhoog te drijven of te zinken.
Visanatomie en de ingewikkeldheden ervan zijn geen toeval. Jaren van evolutie hebben geleid tot hooggeëvolueerde organen en mechanismen. De vis is gastheer van veel belangrijke ontwikkelingen en mechanismen die het laten ademen, leven en bestaan onder water.