Huisdieren
Huisdieren
Eén gekko is voldoende om een gebied te koloniseren. Een aantal gekkosoorten is partenogenetisch, wat betekent dat ze ongeslachtelijk kunnen voortplanten. Wanneer één vrouwtje wordt geïntroduceerd in een gebied, zoals een eiland, kan deze onbevruchte eieren leggen die uitkomen als klonen van de moeder, volgens Explore Biodiversity. Het is onduidelijk hoe de hagedissen op Hawaï zijn terechtgekomen, maar er zijn ten minste negen soorten die de eilanden bewonen.
De lichtgrijze gewone huiskgekko is van Azië naar de hele Stille Oceaan verspreid, inclusief Hawaï. Ze zijn nachtactief, en Hawaïanen zien ze vaker bij huisverlichting dan elke andere gekko. Ze eten voornamelijk insecten, maar grotere volwassenen eten soms spinnen, ongewervelden en af en toe een jonge, kleinere gekko.
Roomkleurig met donkere vlekken, treurgergekko's gedijen op Hawaï, evenals op veel van de andere Stille Oceaan-eilanden. Ze eten kleine insecten, zoals krekels en wasmotlarven, maar ze genieten ook van wat menselijk voedsel zoals babyvoeding. Ze kunnen ook kannibalistisch zijn en de dooiers van eieren van hun eigen soort eten. Ze kunnen in verschillende typen leefgebieden leven: bomen, rotsachtige kusten en steden.
Ook wel vierklauwgekko genoemd, de stompteengekko dankt zijn naam aan het ontbreken van een innerlijke klauw – de meeste gekko's hebben vijf. De stompteen is net zo veelzijdig in zijn leefgebieden als treurgergekko's. Hun huid neigt enigszins doorzichtig te zijn, waardoor ze een donkerroze of paarse tint krijgen.
De Indo-Pacifische gekko onderscheidt zich van andere huiskgekko's door zijn gele of oranje buik. Overdag is zijn huid donkergrijs of bruin met markeringen. 's Nachts vervaagt dit naar een lichtere, bijna doorzichtige kleur.
De kleinste hagedissen op Hawaï, Indopacifische boomgekko's hebben slanke, doorzichtige lichamen zonder stekels of de tuberkels die veel andere gekko's hebben. Hun lichamen zijn 5,5 tot 9 centimeter, met even lange of langere staarten. Ook wat hen van andere gekko's onderscheidt, is hun leefgebied, dat voornamelijk beboste gebieden en geen stedelijke gebieden zijn.
Tokaygekko's danken hun naam aan het nachtelijke territoriaal geroep van de mannetjes, dat klinkt als "to-kay". De hagedissen zijn extreem territoriaal en kunnen indringers aanvallen met beetjes die sterk genoeg zijn om mensenhanden te verwonden. Ze kunnen tot 35 centimeter lang worden van kop tot staart. Vanwege hun grootte en agressie laten sommige mensen ze in huizen los om kakkerlakken te verjagen.
De oranjevlekkendaggekko straalt kleur uit met zijn heldergroene lichaam, oranje lijnen en lichtblauwe nek en schouders. Hij leeft voornamelijk op het eiland Oahu, maar is inheems op een klein eiland ten oosten van Madagaskar. Naast het eten van insecten drinken oranjevlekkendaggekko's nectar en sap uit bloemen en fruit.
Met heldergroene en gele kleuren is de goudstofdaggekko vergelijkbaar met de oranjevlekkendaggekko. Maar in plaats van blauw heeft hij gouden vlekjes op zijn schouders en nek. Hij heeft blauwe ringen rond zijn ogen met roodachtige vlekken op zijn snuit en kop. De gekko leeft op de eilanden Hawaï, Oahu en Maui.
Na de tokay de op een na grootste van alle Hawaïaanse gekko's, de reuzendaggekko kan tot 28 centimeter lang worden van kop tot staart. Ze zijn algemeen in de Florida Keys, maar wetenschappers ontdekten ze in 1996 op Hawaï. Ze leven voornamelijk op Oahu en in de Manoa Valley. Mensen vinden ze meestal in de buurt van gebouwen. Ze zijn behendige klimmers en brengen weinig tijd op de grond door.