Huisdieren
Huisdieren
Gekko's zijn een van de populairste hagedissen, en weinig mensen beseffen hoe lang deze huisdieren er al zijn. Wetenschappers hebben gekko's gevonden die in bernsteen zijn bewaard en dateren van meer dan 100 miljoen jaar geleden. In tegenstelling tot mensen, vogels en andere soorten die sterk zijn veranderd door evolutie, zijn de gekko's van vandaag bijna identiek aan hoe ze ooit waren.
Het vroegste gekkofossiel, bestudeerd door wetenschappers van de Oregon State University en het Natural History Museum van Londen, wordt gedateerd op 100 miljoen jaar oud. Reptielen komen voort uit dezelfde gemeenschappelijke voorouders, en de vroegste reptielen ontstonden tijdens het Carboon, dat 300-350 miljoen jaar geleden is. Het oudst bekende fossiel van een reptiel is Hylonomus, gedateerd door het Journal of Geological Society op 315 miljoen jaar oud.
Het is onbekend wanneer gekko's hun kenmerkende klimvoeten hebben ontwikkeld. Het hierboven genoemde fossiel van 100 miljoen jaar oud toonde een deel van de staart en voeten van de gekko perfect, en de setae, of microscopische haarlaatse structuren op de voeten, werden zelfs toen al getoond. Andere aanpassingen die in moderne soorten worden gevonden, tonen een afwijking van hun vroege voorouder, inclusief afweermechanismen zoals kameleonvaardigheden en de bladstaartgekko, beroemd om zijn uitgedroogde bladachtige staart.
Bijna alle gekko's hebben voeten die aan bijna alles plakken, en dat vertegenwoordigt een kenmerkend voordeel als het gaat om overleving. Ze kunnen gladde oppervlakken beklimmen om te jagen of te vluchten, en hun voeten werken door een interactie genaamd Van Der Waals. Deze interactie, gerapporteerd in een verslag van de National Academy of Sciences, toont aan dat gekko's in staat zijn om aan oppervlakken te plakken door gebruik te maken van elektrische aantrekking tussen moleculen. De structuur die hun voeten in staat stelt dit te doen, wordt setae genoemd, en er zijn miljoenen ervan in totaal. Wetenschappers van Berkley hebben deze haren gesynthetiseerd om lijmen te maken.
Er zijn vijf verschillende subfamilies van gekko's, en er zijn meer dan 2.000 soorten momenteel bekend volgens de Global Gecko Association. Kleur is een van de belangrijkste variaties tussen gekko's, waarbij sommige soorten zichzelf kunnen camoufleren in hun omgeving. Een fascinerende variatie is dat sommige vrouwtjes zichzelf kunnen voortplanten, zoals de treurgergekko's.
Milieuaanpassingen zijn een ander gebied waarin gekkosoorten variëren. Luipaardgekko's kunnen niet tegen muren klimmen, ze missen dezelfde teenstructuren, maar ze kunnen zich ingraven om harde temperaturen in hun natuurlijke omgeving te vermijden.
De hoeveelheid variatie die in de gekkofamilie wordt gezien, toont tal van redenen hoe de gekko is geëvolueerd om de soort te helpen overleven en gedijen. Bijna alle gekko's hebben die plakvoeten, en allemaal behalve één familie hebben oogloze ogen. Ze hebben ook een afweermechanisme dat slechte geuren en mest loslaat wanneer ze worden aangevallen, waardoor minder gedreven roofdieren worden afgeschrikt. Gekko's hebben over het algemeen dezelfde stijl van dieet, waarbij ze kleine insecten eten zoals kakkerlakken en wormen.