Huisdieren
Huisdieren
Een kikkervisje (of 'polliwog', zoals het soms genoemd wordt) is de gangbare naam voor een babykikker in zijn vroege larvale stadium. Kikkervisjes zijn volledig waterlevend en ademen door interne of externe kieuwen. Bij de geboorte hebben ze nog geen poten; deze ontwikkelen zich naarmate ze uitgroeien tot volwassen dieren. Ze lijken op vissen en zwemmen door hun lichamen lateraal heen en weer te bewegen. Kikkervisjes zijn populaire huisdieren die zowel makkelijk te verzorgen als educatief zijn.
De exacte lengte van de levenscyclus van een kikkervisje hangt af van de kikkersoort. Een kikkervisje doorbrengt ongeveer vier weken als ei, gehecht aan een drijvende plant, stam of ander onderwaterafval. Het leeft uitsluitend van de voedingsstoffen in de eidooier.
Binnenkort komt het kikkervisje uit en begint te zwemmen, hoewel het nog nauwelijks van een vis te onderscheiden is. Op zes weken begint het kikkervisje kleine poten te ontwikkelen. Zijn dieet verandert van algen en kleine deeltjes naar kleine insecten en planten. Na negen weken ziet het kikkervisje er meer uit als een kikker dan als een vis, hoewel hij nog een staart heeft van ongeveer half de lichaamslengte. Het kikkervisje ontwikkelt spoedig longen en kan buiten het water overleven. Ongeveer zes weken later verliest het kikkervisje geleidelijk zijn staart en ontwikkelt zich tot een volwassen kikker.
Kikkervisjes hebben de eerste zes tot acht weken van hun leven geen poten; in plaats daarvan hebben ze een soort rugvin en een staart die hen helpt te zwemmen. Net als vissen hebben kikkervisjes kieuwen aan de zijkanten van hun mond die een veerachtige uitstraling hebben. Ze zijn soms moeilijk te zien in vijverwater door hun doorschijnende, gecamoufleerde vel. Een kikkervisje kan zijn staart laten teruggroeien als een roofdier deze afbijt.
Kikkervisjes leven in zoet water, meestal onverontreinigde vijvers, beken of stroompjes met veel algen en goede schuilplaatsen om roofdieren te ontwijken. Ze prefereren schaduwrijke plekken en doorbrengen de meeste tijd van de dag onder stammen en ander plantenafval onder het wateroppervlak. Ze voeden zich met algen totdat ze het verteeringssysteem van een volwassen kikker ontwikkelen. In gevangenschap eten kikkervisjes ook gekookte sla.
Kikkervisje-eieren worden vaak in extraordinaris grote clusters gevonden. De meeste kikkervisjes halen het niet tot het volwassen stadium, een evolutionaire strategie van amfibieën om ervoor te zorgen dat alleen de sterkste dieren overleven en de soort voortplanten.
Natuurlijke roofdieren van kikkervisjes zijn ringsslangen, merels, duikkevers, larven, waterjuffers, eenden en salamanders. De dieren kunnen ook uitsterven in een vijverecosysteem als er vervuiling in het water is als gevolg van bestrijdingsmiddelen of andere giftige afstroming.
Kikkervisjes zijn populaire huisdieren omdat hun eigenaren de amfibiele levenscyclus van dichtbij kunnen observeren. Ze vereisen slechts basiszorg en zijn erg voordelig. Deze dieren moeten altijd schone, chloorvrije water hebben, voldoende voedsel om te groeien zonder het water te verontreinigen, en een plek om uit het water te klimmen wanneer ze uitgroeien tot volwassen kikkers. Houd er rekening mee dat het dieet van een kikkervisje verandert naarmate het uitgroeit tot een kikker.