Huisdieren
Huisdieren
Dieren die eieren leggen, heten ovipare dieren en vormen zich volledig binnen de eischaal zonder enige andere ontwikkeling. Zulke dieren kunnen reptielen, vogels, zeewezens en zelfs sommige zoogdieren zijn. De meeste zoogdieren leggen geen eieren, echter. Terwijl ovipare dieren eieren leggen, kan de manier waarop ze hun eieren beschermen variëren van soort tot soort.
Vogels zijn de meest voor de hand liggende dieren die eieren leggen. Een vogelei heeft vier componenten, namelijk de dotter, keimschijf, wit en schaal. Vogels kunnen hun eieren in nesten leggen of in andere gebieden weg van roofdieren. Vogels kunnen takken, bladeren en ander in de natuur gevonden afval gebruiken om hun nest te bouwen. Vogels zitten doorgaans op hun eieren om ze te beschermen en warm te houden tot ze uitkomen.
Terwijl sommige reptielen zoals sommige hagedissen, slangen en kameleons hun jongen levend baren, leggen veel reptielensoorten eieren. Alle schildpadden, schildpadden en krokodillen leggen eieren naast sommige slangen en hagedissen. Deze reptielen leggen hun eieren buiten het water. Vergelijkbaar met vogels, zoeken ovipare reptielen hun eieren voor roofdieren te verbergen. Om dit te bereiken, graven ze vaak gaten in vochtige grond en begraven hun eieren daar. Reptieleieren kunnen incuberen van 45 dagen tot een jaar en de temperatuur van de incubatielocatie kan het geslacht van de uitkomeling in sommige gevallen beïnvloeden.
De meeste vissen leggen eieren onder water. Vissen leggen doorgaans miljoenen eieren, die zich ontwikkelen zonder ouderbetoen. Mannetjes kunnen deze eieren ook extern bevruchten. Wanneer vissen uitkomen, overleven ze van de dotter van hun ei tot ze leren jagen en zichzelf te voeden. Amfibieën, zoals padden en kikkers, kunnen ook eieren in water leggen, die later vanzelf uitkomen. Roggen en haaien, aan de andere kant, bevruchten en voeden hun eieren intern voordat ze levende jongen baren.
Terwijl bijna alle zoogdieren levende jongen baren, leggen andere zoogdiersoorten eieren. Deze soorten heten monotremata en zijn beperkt tot slechts vijf diersoorten. Deze soorten zijn de snavelbeest en vier soorten doornige miereneters. In tegenstelling tot andere eierleggende wezens, produceren monotremata melk voor hun jongen en hebben hoge metabolisme. Vanaf 2011 zijn monotremata alleen in Australië en Nieuw-Zeeland te vinden.