De Afrikaanse buffel, ook wel de Kaapse buffel genoemd, heeft twee verschillende ondersoorten die er zo anders uitzien dat ze bijna als verschillende soorten kunnen worden beschouwd. De savanne- en bosbuffel, zoals ze bekend zijn, leven in verschillende leefgebieden. Vanwege dit hebben de dieren fysieke en gedragsaanpassingen ontwikkeld om te overleven in de verschillende leefgebieden. Beide ondersoorten delen ook verschillende aanpassingen.
Fysieke aanpassingen
- Levend op de open vlakten, heeft de savannevariëteit van de Kaapse buffel zich aangepast om groot en krachtig te zijn. De bosbuffel is kleiner en leeft in een meer ruimtelijk begrensd leefgebied. De bosbuffel heeft ook zijn horens aangepast om naar achteren te wijzen in plaats van naar voren zoals de savannebuffel. Dit helpt hem om niet in boomtakken te verstrengelen. Een grote pluizige haarlok aan de punt van de staart dient als vliegenafslijter om bijtende insecten van de achterhand van het dier te houden. Gehoor en zicht zijn zwak bij de dieren, maar het reukvermogen is goed ontwikkeld. De krachtige been spieren van volwassen buffels betekent dat ze met snelheden van 60 kilometer per uur kunnen sprinten.
Gedragsaanpassingen
- De buffel heeft een relatie aangegaan met sommige Afrikaanse vogelsoorten zoals de ooievaarspik. Deze kleine vogels zitten op de rug van het grote dier en pikken teken, luizen en vliegen van de huid en helpen verlichting te geven van deze bijtende insecten. Hoewel de dieren slecht gehoor hebben, communiceren ze wel met grommen en brullen. Mannelijke buffels gebruiken de grote horens om met elkaar te vechten om dominantie vast te stellen. De horens van het mannetje zijn verbonden door een basis, terwijl de horens van het vrouwtje gescheiden zijn.
Dieetaanpassingen
- Als lid van de Bovidae-familie is de Afrikaanse buffel een goed aangepaste herbivore. Het dier heeft afgeplatte kiezen die helpen om vezelige plantaardige materialen die uitmaken van zijn dieet te vermalen en te kauwen. Specifieke bacteriën, schimmels en protozoa in het spijsverteringsstelsel van het dier helpen om de cellulose in de planten af te breken. Ze hebben ook een vierkamermag die helpt om elke laatste beetje voeding mogelijk te extraheren. Bijna constant grazen is ook belangrijk om aan de energiebehoeften van een zo groot dier te voldoen.
Verdediging tegen predatoren
- Levend op een continent met zoveel grote, krachtige predatoren, moet de Afrikaanse buffel zich aanpassen om te overleven. De pure grootte van het dier en zijn beschermende horens zijn een belangrijke aanpassing tegen predatoren. Agressieve persoonlijkheden tegen predatoren helpen ook om gevaar af te wenden. Gedragsmatig is de kuddenaard van de dieren ook voordelig met sommige kudden die in de duizenden tellen. Als een lid van de kudde in gevaar is, zal het brullen en zal de rest van de kudde rennen om te proberen te helpen.
Andere exotische huisdieren
