Huisdieren
Witte wollige wormen, die uitgroeien tot de Isabella tijgermot, hebben uiteenlopende dieetten. Gedurende de meeste winter zijn ze ondergronds verborgen, en het is voornamelijk in de zomer en herfst dat ze zich verzadigen. Ze eten veel verschillende dingen, vergelijkbaar met de meeste andere rupsen.
Een van de dingen die de witte wollige worm het meest eet, zijn groenten. Als hij kool tegenkomt, voedt hij zich voornamelijk daarvan. Hij is ook bijzonder gecharmeerd van spinazie, als die beschikbaar is. Op dezelfde manier, als hij in de buurt van maïs is, eet hij dat ook. Gras is het meest voedsel wat deze rups eet, vanwege de gemakkelijke toegang.
Viooltjes zijn de favoriete bloem van de witte wollige worm. Hij eet deze bloem de grootste deel van de zomer en herfst, net als de meeste andere rupsen. Dit is de plant van keuze voor de meeste rupsen, met name parelmoervlinderrupsen die in twee groepen zijn verdeeld – gebaseerd op of ze alleen viooltjes eten – of soms viooltjes eten.
Naast viooltjes eet de witte wollige worm veel verschillende typen onkruiden. Net als bij viooltjes is dit voornamelijk voedsel voor zomer en herfst, wanneer de rups op zijn hongerigst is. Een van de favoriete onkruiden van de witte wollige worm is de lamskwartier, een onkruud dat in elke staat van de Verenigde Staten inheems is, behalve Hawaii. Hij eet ook klaver en alle bereikbare brandnetels.
Zodra de witte wollige worm een Isabella tijgermot wordt, verandert zijn dieet radicaal. Hij kan geen vast voedsel meer eten en moet volledig afhankelijk zijn van vloeibare voeding. Dit betekent dat hij voornamelijk de nectar van bloemen consumeert – net als de meeste vlinders en motten. Hij kan ook overleven op de vloeistoffen die verschillende dierlijke afvalstoffen samenstellen, inclusief vogeluitwerpselen. Ze eten ook boomzaag.