Huisdieren
Huisdieren
Sommige wilde varianten van de axolotl vertonen donkergroene kleur met bruine of rode vlekken. Doorgaans 15 tot 23 cm lang, varieert de kleur van de axolotl van albino tot zwart. Inheems in Mexico, is het opmerkelijk vanwege zijn neotenie en vermogen om verloren lichaamsdelen te regenereren. Hoewel ze vrij algemeen zijn als huisdieren en onderzoeksdieren, staat de wilde axolotl te boek als ernstig bedreigd vanwege de degradatie van zijn natuurlijke leefgebied.
De axolotl (Ambystoma mexicanum) is een neotenische variatie van de tijgersalamander. Biologen gebruiken de term neotenie om een dier te beschrijven dat kinderlijke kenmerken behoudt tot in de volwassenheid. In tegenstelling tot andere salamanders, blijft de axolotl in zijn larve stadium tot aan de geslachtsrijpheid. Het behoudt de verenkieuwen, peddelstaart en onontwikkelde ledematen van een larve salamander, maar groeit tot een veel grotere grootte. Hoewel het een rudimentair stel longen heeft, is de axolotl een exclusief aquatisch dier en kan het niet buiten water leven.
De axolotl is historisch inheems aan de troebele wateren van Mexico's meren Chalco en Xochimilco. Een carnivoor, axolotl leeft voornamelijk van wormen, insecten, kreeftachtigen en kleine vissen. De natuurlijke roofdieren omvatten zeevogels, zoals reigers. Het opdroogt van meer Chalco heeft het wilde verspreidingsgebied van de axolotl beperkt, en de introductie van niet-inheemse grotere vissoorten -- evenals binnendringende ontwikkeling van een steeds groter wordende Mexico Stad -- hebben de wilde axolotl aan de rand van uitsterven gebracht.
Hoewel de wilde axolotl een onzekere toekomst tegemoet gaat, zorgt de waarde van de soort als onderzoeksdier voor zijn voortbestaan in gevangenschap. In tegenstelling tot andere salamanders, kweken axolotls gemakkelijk in gevangenschap, en hun grote, eenvoudig te manipuleren embryo's maken ze ideaal voor genetisch en ontwikkelingsonderzoek. Zijn unieke regeneratieve vermogen maakt de axolotl van bijzonder belang voor onderzoekers. In plaats van littekenvorming, groeit het gewonde exemplaar volledig beschadigd weefsel opnieuw aan. De axolotl kan hele ledematen, interne organen en zelfs delen van de hersenen regenereren.
Het vreemde uiterlijk en de originaliteit van het dier maken de axolotl tot een veelvoorkomend aquariumhuisdier. Ze doen het goed in gevangenschap en vereisen geen bijzonder veeleisend verzorgingsregime. Een gematigd zoetwateraquarium met neutrale pH en gechloreerd water zou volstaan. Je moet jonge axolotls niet samen houden omdat ze elkaar kunnen aanvallen. Regenwormen en bloedwormen -- beide doorgaans verkrijgbaar bij aquariumwinkels -- maken uitstekend levend voedsel. Ze doen het ook goed met zachte zalm- en forelkorrels. Een goed verzorgde axolotl kan tot 15 jaar oud worden.