Er zijn meer dan 50.000 ongewervelde kreeftachtigensoorten ter wereld. Ze worden door veel roofdieren gegeten en vertonen een verscheidenheid aan beschermingsgedragingen. Veel soorten neurohormonen, zoals octopamine, komen voor in kreeftachtigen om deze specifieke gedragingen te vergemakkelijken. Octopamine is vergelijkbaar met het effect van de neurotransmitter norepinephrine bij gewervelden. Het is geassocieerd met onderdanig, voedings- en seksueel gedrag.
Kreeftachtigen gedefinieerd
- Ongewervelde kreeftachtigen komen zowel in het water als op het land voor. Een ongewerveld dier heeft geen ruggengraat of interne skelet. Kreeftachtigen hebben een harde exoskelet schaal, een gesegmenteerd lichaam, een primitieve zenuwstreng en een zenuwbundel in de buurt van de antennes. Jaren geleden geloofden wetenschappers dat kreeftachtigen geen pijn of stress voelden. Met de ontdekking van neurohormonen, neurotransmitters en neuromodulators, hebben wetenschappers significante gedragsveranderingen gevonden die gerelateerd zijn aan de stimulatie van het zenuwstelsel van kreeftachtigen.
Effect op houding
- Veel kreeftachtigen gebruiken houding als een vorm van communicatie. Aangezien octopamine vergelijkbaar is met norepinephrine bij het tegengaan van agressie, veroorzaakt het verhogen van octopamine onderdanige houding bij kreeftachtigen. Volgens de uitgave van 1997 van het "Journal for Comparative Physiology", zaten squat lobsters die octopamine-injecties hadden gekregen, plat op hun staarten, met hun vier poten en klemmen in een voorwaartse positie. Deze houding plaatste het lichaam van de kreeft lager in vergelijking met andere kreeften en vertoonde een onderdanige houding.
-
Effect op staart omklappen
- Kreeften, krabben en garnalen bezitten een lange buik die ze gebruikt om zich door het water te voortbewegen door hun staart om te klappen. Deze kreeftachtigen gebruiken dit meestal wanneer ze worden geschrokken om gevaarlijke situaties te ontwijken. Het gedrag van staart omklappen wordt gemedieerd door een netwerk van zenuwen, en hoge doses van de neurotransmitter octopamine zullen staart omklappen en schuivreacties oproepen zonder provocatie. Daarom is octopamine essentieel voor het overleven van de kreeftachtige.
Effecten op trillen
- Bepaalde doses octopamine bij kreeften lieten hun poten, klemmen en buiken trillen. Naarmate de octopamine dosis toeneemt, neemt ook het trillen toe. Het trillen kan intermitterend of constant zijn en duurt enkele minuten. Hoge doses octopamine veroorzaken dat kreeften volledig geïmmobiliseerd raken door het hevige trillen. Het mechanisme voor het trillen is onbekend, maar de vertoonde acties verschillen tussen kreeftachtigen.
Octopamine locatie
- Octopamine is aanwezig in verschillende neurologische weefsels van kreeftachtigen, en het effect kan afhangen van de locatie. Octopamine is uitgebreid aangetroffen in oogstelen, hersenen, circumesofageale connectives en de ventrale zenuwstreng van kreeftachtigen. Verhoogde octopamine beïnvloedt het maagzenuwstelsel bij een krab door de maagcontracties te verhogen. Elke plaats binnen het lichaam van een kreeftachtige waar zenuwen aanwezig zijn, kan worden beïnvloed door octopamine.
Andere exotische huisdieren
