Huisdieren
Huisdieren
Als je alleen over haaien weet wat je uit 'De Witte Haai' hebt geleerd, dan is wat je weet grotendeels gebaseerd op mythes. Bijvoorbeeld: het is een mythe dat haaienaanvallen alledaags zijn. Volgens Ralph Collier, voorzitter van het Shark Research Committee, waren er in de hele 20e eeuw slechts 108 'geauthenticeerde' ongeprovokeerde haaienaanvallen langs de Amerikaanse Pacifische kust. Slechts acht waren dodelijk.
Het mythe zegt dat slecht gezicht de reden is dat de witte haai mensen verward met zeehonden en zeeleeuwen. Dit is niet waar. Haaien hebben scherp gezicht. Haaien zijn nieuwsgierig en onderzoeken met hun tanden. Volgens een National Geographic artikel (2004), wanneer haaien beweging boven zich waarnemen, benaderen ze ongehast en bijten in de onbekende vorm. Het maakt niet uit of het puin of een mens is.
Het is een Hollywood-mythe dat haaien actief mensen jagen. Haaien hebben een trage verteerstof en het inslikken van menselijke botten kan de verteerblokkeren voor dagen. Zeehonden, zeeleeuwen en vis zijn het voorkeursdieet. Het hoge vetgehalte helpt de haai zijn lichaamstemperatuur te handhaven.
In tegenspraak met het mythe, zien en gedragen haaien zich niet allemaal hetzelfde. De walvishaai is 14 meter lang en misschien het zachtste wezen in de oceaan. Andere haaien zijn maar 15 cm. Sommige malen voedsel met platte tanden. De walvishaai gebruikt kieuwen om voedsel uit water te ziften. De meerderheid is grijs/zwart, maar sommige zijn kleurrijk met patronen.
Haai-frenzies gebeuren wel, maar niet omdat er te veel haaien zijn. Sinds 2011 stonden de kleine zaagrog, reuzenhaai en twee hamerkophaaien op de IUCN-rode lijst door overbevissing. Veel andere haaien worden bedreigd door overbevissing, leefgebiedverlies en vervuiling.
Een ander verhaal: dood spelen in het water verhoogt je kans dat een haai je negeert. Dit is waar volgens Discovery Channel's 'Mythbusters'. Twee testpersonen in haaibeschermende uitrusting werden in een haaigebied gedropt. Een sloeg wild, de ander bleef stil. De haaien negeerden de stilstaande persoon maar bleven de bewegende besnuiven.