Huisdieren
Huisdieren
De grote witte haai, berucht geworden door de film "Jaws", is een van de toproofdieren van de oceaan. De grote witte is de grootste roofvis op de planeet en is miljoenen jaren aan het evolueren naar de ultieme killing machine. Het dier heeft een aantal aanpassingen aan zijn fysiologie en gedrag die het een dodelijke roofvis maken.
De lichaamsvorm van de grote witte is een van zijn belangrijkste aanpassingen, veel als een torpedo om wrijving tijdens het zwemmen te beperken. De krachtige staart en spierige lichaam helpen de grote vis om tot 24 km/u te zwemmen. De puur grootte is op zich een aanpassing. De haai bereikt lengtes tot 6 meter en weegt tot 2.270 kg. Vanwege dit heeft het dier weinig roofdieren. De donkergrijze kleur van de haai maakt het moeilijk voor potentiële prooien om het te spotten in de donkere, diepe wateren.
Zintuiglijke aanpassingen maken deze haaien zo succesvol tijdens de jacht. Kleine zintuigorganen in de snuit, ampullae of Lorenzini genaamd, detecteren minuscule elektrische ladingen die door alle levende wezens worden afgegeven. Deze organen helpen de grote witte om een potentiële prooi te lokaliseren. Een geweldig reukvermogen helpt de haai ook om prooien te volgen. De haai kan een kleine hoeveelheid bloed in het water detecteren vanaf meer dan 4,8 km afstand.
Omdat hij zo groot is, is de grote witte aangepast om levendbarend te zijn, waardoor de noodzaak om voor eieren te zorgen vervalt. Tussen de 2 en 17 levende haaienjongen worden geboren, al met een lengte van 90 cm. De grote grootte van de pasgeborenen betekent ook dat de ouder niet voor hen hoeft te zorgen na de geboorte.
De meeste aanpassingen van de haai zijn gericht op voeding. De haai zal over het algemeen een krachtige dodelijke klap gebruiken om zijn prooi te doden. Hij positioneert zich onder een zeeleeuw of zeehond en zwemt met volle snelheid omhoog. Hij raakt zijn doelwit, bek wijd open, en bijt neer, waarbij hij vaak zichzelf en de prooi uit het water lanceert. De tanden en kaken van de haai zijn zijn ultieme voedingsaanpassing. De scheermes-scherpe tanden van de onderkaak houden vast aan het kadaver van de prooi terwijl de tanden van de bovenkaak worden gebruikt in een zaagachtige beweging om stukjes vlees eraf te scheuren. Het brute gebruik van deze tanden betekent dat ze vaak breken of verloren gaan, dus de haai is aangepast om tanden constant terug te laten groeien.