Huisdieren
Huisdieren
Gemiddeld is de hoogste toon die het menselijk oor kan horen ongeveer 20 kilohertz, wat 20 duizend cycli per seconde is. Als de frequentie van een geluid hoger is dan 20 kilohertz, wordt het ultrasoon geluid of ultrasound genoemd. Een aantal dieren is in staat om ultrasone frequenties uit te zenden en gebruiken het voor verschillende doeleinden.
Steatornis caripensis, de olievogel van Zuid-Amerika, foerageert 's nachts en slaapt overdag in grotten. Om zich zonder letsel te bewegen in de schaduwwereld waarin hij leeft, gebruikt de olievogel echolocatie. De geluiden die hij voor dit doel produceert, bevatten frequenties in het ultrasonische bereik. Maar de meeste van zijn echolocatiefrequenties liggen lager dan 20 kilohertz. Dus ultrasone frequenties zijn misschien niet te belangrijk in het leven van de olievogel, volgens het International Journal of Avian Science.
In de 18e eeuw toonden slimme experimenten van Lazzaro Spallanzani aan dat vleermuizen hun ogen niet gebruiken om zich in het donker te oriënteren, maar iets anders. Veel later begonnen Griffin en Galambos de geheimen te ontrafelen van de ultrasonische uitstralingen en de echolocatie die vleermuizen gebruiken om in het donker te vliegen, volgens de British Society of Rheumatology. Naast het vermijden van obstakels, gebruiken vleermuizen ultrasound om insecten te vinden en te vangen. Niet alle vleermuizen hebben dezelfde vaardigheid in echolocatie. Sommige soorten zijn er beter in dan andere.
Dolfijnen en tandwalvissen gebruiken echolocatie om te navigeren en prooien te lokaliseren. Deze echolocatie neemt de vorm aan van een snelle reeks klikken, vaak uitgestraald op ultrasonische frequenties. Tandwalvissen en dolfijnen hebben geen stembanden, maar produceren het geluid door structuren in de nasale doorgang genaamd "phonische lippen", volgens het Journal of Experimental Biology. Een andere klasse van walvissen produceert zang, meestal in bereiken hoorbaar voor het menselijk oor, maar vaak uitglijdend naar frequenties hoger dan 20 kilohertz, volgens de Department of Physics and Astronomy van de Georgia State University.
Sommige nachtvlinders van de familie Noctuidae produceren ultrasonische geluiden tijdens het vliegen. Contact tussen de randen van hun achtervleugels produceert de geluiden, volgens D.A. Waters en D. Jones van de School of Biological Sciences, Bristol. De motten kunnen ook de ultrasound van de vleermuizen horen. Dit helpt hen om predatie te ontwijken. Andere motten van de familie Arctiidae gebruiken ultrasound bij het baltsen. Ze produceren het geluid door middel van structuren genaamd tymbal organen, volgens het Journal of Insect Behavior.
Wanneer mannetjesmuizen de feromonen van een vrouwtje waarnemen, reageren ze met ultrasonische geluiden. Deze lijken op baltszang, volgens Timothy E Holy en Zhongsheng Guo.
Amolops tormotus, een kikker endemisch in China, produceert ultrasonische geluiden. Het gebruikt ultrasound om te communiceren met andere kikkers, volgens Archives. Huia cavitympanum, een kikker die in Borneo woont, heeft dezelfde vaardigheid, volgens de Publication of Peer-Reviewed Science.
Sommige sprinkhanen gebruiken ultrasonische frequenties in hun roepgedrag, volgens het College of Agriculture and Life Sciences van de North Carolina State University.