Huisdieren
Huisdieren
In de wereld van amfibieën zijn niet alle kikkers gelijk gemaakt. In feite, niet alle kikkers zijn kikkers. Kikkers hebben een vochtige huid, leven in of nabij het water en hebben zwemvliezen. Echte kikkers' voorkeursmethode van verplaatsing is springen of zwemmen. Ze mogen niet verward worden met padden die een drogere, wratige huid hebben en op het land lopen en leven. De Rana catesbeiana, of Noord-Amerikaanse stierkikker, wint de prijs als de grootste van de "echte kikkers."
Stierkikkers zijn de grootste kikker die in Noord-Amerika wordt gevonden, met een gewicht van ongeveer 1 lbs. en een lengte van wel 8 inch. Stierkikkers variëren in kleur en kunnen worden gevonden in schaduwvariaties van groen of bruin, meestal met vlekken van donkere kleur langs hun rug. Stierkikkers hebben zwemvliezen op de achterpoten om hen in het water voort te stuwen. Op het land kunnen ze tussen de 3 en 6 voet per sprong springen. Het geslacht van een stierkikker bepalen is een beetje anders dan bij zoogdieren. Het geslacht van de stierkikker wordt bepaald door de grootte van het externe oor of trommelvlies in verhouding tot het oog van de stierkikker te beoordelen. Het trommelvlies van de stierkikker is de cirkel aan de zijkant van het hoofd van de stierkikker, dicht bij zijn oog. Als de stierkikker mannelijk is, is de cirkel veel groter dan het oog. Bij vrouwtjes is de cirkel even groot of kleiner dan het oog. Naast, tijdens het paarseizoen van de stierkikker is de keel van het mannetje geel, en die van het vrouwtje is wit. Stierkikkers hebben bruine of gouden ogen, en brede, platte koppen en lichamen.
Stierkikkers zijn warme weer wezens, die de voorkeur geven aan een vochtig, gematigd klimaat. In de wintermaanden bouwt een stierkikker een moddergrot en hiberneert, waarbij hij de koude dagen in relatief comfort afwacht. Mannetjes zijn territoriaal en zullen vechten voor suprematie met andere mannetjes voor het gebied dat ze hebben claimt. Stierkikkerconflicten worden meestal uitgevochten met luide roepen, agressiedisplays, achtervolgingen en sprongaanvallen, en als niets hiervan werkt om de indringer weg te jagen, schroomt de stierkikker niet om in worsteling te gaan.
De stierkikker is een loerende roofdier met geduld, die uitzonderlijk lange periodes wacht op een ongelukkig insect dat zijn pad kruist. Met een bliksemsnelle flits van de tong, grijpt de stierkikker het insect recht uit de lucht en eet het. Gelukkig voor het insect, het wist nooit wat het trof. Stierkikkers hebben een onverzadigbare eetlust, eten alles wat ze kunnen doorslikken. Stierkikkers schromen niet om muizen, kleine vogels, hagedissen, kleine vissen, en indien nodig, andere kikkers te eten.
Mannelijke stierkikkers "zingen" bij vijvers waar paaiende vrouwtjes samenkomen. Zingen is hoe het mannetje het vrouwtje aantrekt. Vrouwtjes maken roepen die reageren op de zingende mannetje die de beste voorzieningen biedt. Vrouwtjes worden aangetrokken tot de mannetjes met de beste en grootste territoria die het meeste voedsel bieden. Kikkers paren eenmaal per jaar: mei tot juli in het noordelijke deel van de VS en februari tot oktober in het zuidelijke deel van de VS. Vrouwelijke stierkikkers bereiken geslachtsrijpheid rond de leeftijd van 3 en zijn in staat om tot wel 20.000 eieren tegelijk te leggen.
Kikkers en padden zijn voor de gemiddelde waarnemer vergelijkbaar in grootte en uiterlijk, maar er zijn duidelijke verschillen als iemand weet waar hij op moet letten. Kikkers zijn glad en vochtig, terwijl padden droog en wratig zijn. Kikkers leven in water, terwijl padden alleen water gebruiken om eieren te leggen. Kikkers hebben lange, sterke, zwemvoetenpoten, ideaal voor zwemmen of springen. Padden hebben korte, stompe poten gemaakt voor lopen. Kikkers leggen eieren in clusters, en padden leggen ze in een slinger die vastzit aan een plant in het water. Padden hebben ook een klier die een gif afscheidt om roofdieren af te weren. Kikkers geven de voorkeur aan een warm, vochtig klimaat, en padden zijn meer dol op droge hitte.